Samenvatting
Er was eens een oude man die de leider van een dorp was geweest. Hij wilde graag de stoet van het Kamo-festival (Aoi Matsuri) zien. Op de dag van het festival zou de zijweg vol zijn met toeschouwers, en hij dacht dat het voor iemand van zijn leeftijd zeker moeilijk zou zijn om de stoet te zien. Op een dag kwam hij op een briljant idee. Hij vertrok voor zonsopgang vanuit zijn huis en plaatste een bordje naast de weg. Daarop stond: "Toegang verboden, dit is de plek waar een oude man kan kijken."
De oude man ging terug naar zijn huis en wachtte tot de stoet voorbij zou komen. En al snel verzamelde zich een menigte mensen voor het bordje. "Kijk, er staat een bord. Dat moet wel door een belangrijk iemand zijn geplaatst. 'Dit is de plek waar een oude man kan kijken...' Maar wie is die oude man?" vroeg een man. "Het zou de voormalige keizer, de voormalige keizer Yōsei kunnen zijn," zei iemand anders. "Dat klopt. Hij heeft zijn dienaren vast laten vragen om dit bordje neer te zetten zodat hij de stoet kan bekijken," antwoordde een ander. De mensen die daar waren knikten in overeenstemming.
"Luister goed! Niemand mag de gang van deze persoon verstoren," zei weer iemand anders. Toen de mensen daar weggingen, ontstond er een open ruimte rond het bordje. Al snel verscheen daar een elegant geklede oude man die begon te wiegen met een waaier. De toeschouwers dachten dat deze oude man een dienaar van de voormalige keizer Yōsei was en dat de keizer zelf binnenkort zou verschijnen.
De sierlijke stoet trok langzaam voorbij, maar de keizer toonde zich niet. "Dat moet een gewone oude man zijn geweest. We zijn helemaal in de val gelokt door het bord," zeiden de mensen. Het gerucht bereikte ook de oren van keizer Yōsei, en hij beval zijn dienaren om de oude man naar het paleis te brengen. "Waarom heb je het bord geplaatst met de tekst 'Dit is de plek waar de voormalige keizer kan kijken'?" vroeg de keizer aan de oude man.
De oude man antwoordde bescheiden: "Ik ben al meer dan tachtig. Ik dacht dat het onmogelijk zou zijn om het festival te bekijken op deze leeftijd, maar deze keer neemt mijn kleinzoon deel aan de stoet als dienaar, en ik wilde hem in zijn mooie kledij een keer zien. Maar ik maakte me zorgen dat ik in de menigte zou worden verdrukt en stierf. Daarom heb ik het bord geplaatst om de drukte te vermijden. Ik heb zeker niet geschreven: 'Dit is de plek waar de voormalige keizer kan kijken.' Ik heb alleen geschreven: 'Dit is de plek waar een oude man kan kijken.'"
De keizer glimlachte en zei: "Als je je naam en locatie op het bord had geschreven, was het meteen verwijderd. Je bent behoorlijk slim." Uiteindelijk ging de oude man zonder enige reprimande terug naar huis.
Bron: "Konjaku Monogatari"
