Samenvatting
『Sonezaki Shinjū』 is een aangrijpende verhaal over geliefden, gesitueerd in het Edo-tijdperk in Osaka. Het verhaal draait om de bediende Tokubei (25 jaar) en de courtesane Ohatsu (19 jaar). De twee zijn stevig aan elkaar verbonden en zweren elkaar in de toekomst te trouwen. Echter, Tokubei wordt gedwongen om te trouwen met een andere vrouw op aandringen van zijn oom, waardoor hij dagen van worsteling ervaart.
Op een dag ontmoeten de twee elkaar weer voor het Ikutama-heiligdom. Ohatsu maakt zich zorgen en spreekt hem aan.
Ohatsu: "Tokubei-san, ik maakte me zorgen omdat we elkaar een tijdlang niet hebben gezien."
Tokubei: "Ik hou van jou. Maar ik ben in de problemen omdat mijn oom me aanraadt om met de nicht van zijn vrouw te trouwen."
Ohatsu voelt zich verdrietig, maar Tokubei onthult ook dat hij geld heeft geleend van zijn vriend Kuheiji.
Ohatsu: "Is het wel veilig om op Kuheiji te vertrouwen? Wat als hij het geld niet teruggeeft...?"
Tokubei had er vertrouwen in, maar de datum van terugbetaling was al verstreken. Dan verschijnt Kuheiji en begint hij geweld te gebruiken tegen hen.
Kuheiji: "Tokubei, waar heb je het over? Je hebt geen geld geleend!"
Ohatsu probeert wanhopig Tokubei te helpen, maar ze worden in een wanhopige situatie gedwongen.
Ohatsu: "We zijn in een uitzichtloze situatie beland... Ik ben niet bang om te sterven. Als ik met jou kan sterven, ben ik gelukkig!"
Na een gesprek in de Tenmaya versterkt het paar hun besluit om samen zelfmoord te plegen.
Tokubei: "Laten we op deze brug onze vows als echtgenoten zweren."
Ohatsu: "Ik zal voor altijd jouw partner zijn."
Terwijl ze hun verbondenheid voelen, kiezen ze de weg naar de dood.
Ohatsu: "Ik heb een scheermes meegenomen zodat we elkaar niet verliezen onderweg!"
Tokubei: "Jij bent geweldig! Wij zijn het voorbeeld van een zelfmoordpartnerschap!"
Tokubei bindt Ohatsu aan een boom en wisselt afscheidswoorden uit.
Ohatsu: "Dit is dan ons afscheid. Alsjeblieft, Namu Amida Butsu..."
Tokubei steekt Ohatsu aarzeling in, en daarna neemt hij ook zijn eigen leven.
Tokubei: "Ik ga met jou mee."
Beiden eindigen hun leven en zweren eeuwige liefde in deze tragedie.
