Samenvatting
Al honderden jaren zijn de Japanners dol op warmwaterbronnen. Er zijn er overal veel te vinden. Onder hen is de Kusatsu Onsen in de prefectuur Gunma een van de beroemde baden in Japan, waarvan wordt geloofd dat het eigenschappen heeft om blessures en ziekten te genezen.
Op een avond had een dorpsbewoner van Kusatsu een vreemde droom. De boodschapper van de Amitabha verscheen en gaf de boodschap: "Kannon-sama zal morgen rond het middaguur hier komen om te baden." In de droom vroeg hij de boodschapper om aanwijzingen om Kannon-sama tussen de vele badgasten te herkennen. De boodschapper zei: “Met een baard, in jachtkleding, in de dertig. Hij rijdt op een paard, met een boog en pijlen op zijn rug. Dat is Kannon-sama, het is overduidelijk.”
De volgende ochtend verspreidde de man de boodschap in het hele dorp. De dorpelingen verzamelden zich en maakten de omgeving van het kuuroord schoon. Langs de weg stonden bloempotten en iedereen wachtte vol spanning op de verschijning van Kannon-sama.
De middag was al ver voorbij, en toen ze half opgaven, kwam er een man te paard aan. Hij voldeed aan de beschrijving uit de droom. “Dat is Kannon-sama,” fluisterden de dorpelingen. Iedereen knielde en vereerde Kannon-sama. Natuurlijk was de reiziger in de war door het vreemde gedrag van de dorpelingen. "Wat doen jullie? Wie vereren jullie?" vroeg hij.
Er was niemand die antwoord gaf en ze bleven met gebogen hoofden vereren. Tussen de menigte stond een boeddhistische monnik die ook zijn ogen gesloten had en aan het bidden was. De reiziger vroeg de monnik: “Wat is er aan de hand? Wie vereren jullie?”
De monnik vertelde de reiziger over de droom van de dorpelingen waarin Kannon-sama naar de warmwaterbron in Kusatsu kwam. “Denk je echt dat ik Kannon-sama ben? Dit is belachelijk. Ik ben gewoon een jager. Ik ben hier gekomen om mijn verzwikte arm in het warme water te baden. Kijk, ik viel van mijn paard en heb mijn rechterhand verzwikt.”
De man probeerde weg te gaan, maar dat lukte niet. Zodra hij zich bewoog, volgde een rij gebedsgangers hem. Uiteindelijk schreeuwde hij wanhopig: “Kom niet achter me aan! Ik ben een jager, geen Kannon-sama!”
Toch kon hij niet ontsnappen aan de enthousiaste gelovigen. Uiteindelijk gaf hij zich over. “Oké, oké, als jullie dat zeggen, dan ben ik Kannon-sama. Zoals jullie wensen, ik zal een monnik worden.”
De man gooide zijn boog en pijlen weg en deed zijn jachtkleding uit. De omringende dorpelingen waren zo ontroerd dat ze huilden. “Die droom was echt. Kannon-sama is nu voor ons!”
Tussen de menigte was er een handelaar die de man ooit had ontmoet en zijn echte naam kende. “Ik ken die man. Het is een jager genaamd Batō uit het buurdorp.”
Sindsdien werd de man bekend als "Batō Kannon-sama". Al snel leerde hij boeddhisme onder een beroemde monnik en later werd hij een hooggeplaatste monnik, gerespecteerd door de mensen.
