Samenvatting
Op een bepaalde dag was de heer Mito Kōmon (echte naam: Mito Mitsukuni) met zijn gezelschap op reis. Het weer was goed en terwijl ze vrolijk met elkaar praatten, ontmoetten ze een gewonde man. De heer Kōmon vroeg de man: "Wat is er gebeurd?" De man zei met een zwakke stem: "Ik werkte bij de Daikokuya en werd verwond omdat ik een geheim heb ontdekt." Daarna stierf de man.
De heer Kōmon raakte opgewonden en gaf de opdracht: "Laten we onderzoeken waar deze man werkte en wat er gebeurd is." Daikokuya was de grootste rijstgroothandel in de stad. Ogin en Hiyaguchi gingen ieder informatie verzamelen. Ogin verkleedde zich als dienstmeisje en wist informatie van de daikan te verkrijgen: "Heb je de gebruikelijke spullen meegebracht, Daikokuya?" Daarop volgde het moment waarop een doos met gouden munten werd getoond.
Ondertussen ontdekte Yajichi in het magazijn van Daikokuya een hoeveelheid oneerlijke rijst. De heer Kōmon liet zijn metgezellen de informatie ordenen en besloot: "Laten we de arme bevolking helpen. We moeten de daikan en Daikokuya straffen."
De heer Kōmon ging naar de daimyo en zei: "Stop met het onterecht innen van belastingen," maar de daimyo weigerde en zei: "Ik doe zoiets niet." Plotseling riep de daikan: "Laten we deze schurken elimineren!" Samoerai met zwaarden kwamen naar hen toe. De heer Kōmon zei: "Suke-san, Kaku-san, breng hen naar verantwoording."
Er ontstond een hevige strijd, maar Suke-san en Kaku-san toonden hun indrukwekkende vaardigheden. De heer Kōmon zwaaide ook met zijn stok en versloeg de vijanden. "Suke-san, Kaku-san, dat is genoeg." Suke-san hield een insigne omhoog en zei: "Ziet u deze familiewapen? Hier staat de heer Mito Mitsukuni!"
De omstanders waren verrast en zelfs de daimyo knielde. Yaheibe kwam met de Daikokuya en zei: "Deze man heeft bekend." De heer Kōmon verweet de daikan en onthulde de slechte daden. "Jouw rol is om de daimyo te ondersteunen!" Ook sprak hij harde woorden tegen Daikokuya.
De daimyo was bang en gaf zijn dienaren de opdracht: "Neem deze mensen mee naar de gevangenis." De heer Kōmon gaf de daimyo advies: "Je zoon heeft nog hulp nodig. Je moet hem adviseren om een goede heerser te worden."
Zo werd de zaak opgelost en het gezelschap van de heer Kōmon vervolgde zijn reis. "Laten we nu gaan," zei de heer Kōmon lachend, en de reis begon opnieuw.
