Samenvatting
In de Edo-periode leefde de groenteman Yahachi bescheiden samen met zijn vrouw en dochter O-Shichi in Bongo. O-Shichi was een prachtige, volwassen 16-jarige jongedame. Aan het einde van het tweede jaar van de Tenwa-periode brak er een brand uit in een nabijgelegen tempel, die zich in een oogwenk verspreidde. Yahachi riep: "Schiet op, het vuur komt eraan!" en bracht zijn gezin in veiligheid in de Kichijō-ji-tempel.
In de Kichijō-ji gaf de moeder instructies aan O-Shichi: "O-Shichi, help die jonge man." O-Shichi nam de hand van de jonge man vast en zei vriendelijk: "Ik heb je vast! Heb je nog pijn?" Die jongeman, Kichisaburō, was de leerling van de monnik en zij voelden een sterke verbinding en vielen verliefd op elkaar.
Ze brachten gelukkige dagen door, terwijl ze brieven uitwisselden onder een grote steen in de tuin. Maar op een dag dat Kichisaburō's monnik op pad was, ontmoetten O-Shichi en hij elkaar in het krappe bed en ze verklaarde haar liefde: "Kichi-sama, ik ook!" Echter, na verloop van tijd was de herbouw van hun huis voltooid en moest O-Shichi afscheids nemen van Kichisaburō.
Het verdrietige leven ging verder voor O-Shichi, en ze wilde Kichisaburō opnieuw zien, wat haar ertoe bracht om uiteindelijk vuur te stichten. "Brand! Brand!" schreeuwde ze, en de stadsleden kwamen snel tevoorschijn, maar ze werd gearresteerd voor brandstichting. Bij het bestuurlijke bureau werd haar gevraagd: "Brandstichting is een ernstige misdaad! Waarom heb je vuur gesticht?" O-Shichi antwoordde: "Ik wilde Kichisaburō zien."
"Voor iemand van zestien is dit een zware straf. Je wordt ter dood veroordeeld," werd haar verteld. "Ik heb nergens spijt van, maar ik wil dat je weet dat ik van je houd," hield ze standvastig vol. O-Shichi werd ter dood veroordeeld en kreeg de mooiste tak van een kersenboom in haar hand en dichtte: "Laat mijn naam achter in de lentewind." Daarna werd haar hoofd tentoongesteld.
Kichisaburō, die op dat moment op zijn ziekbed lag, hoorde van O-Shichi's dood en vluchtte naar haar graf. "O-Shichi, het spijt me. Ik kom snel naar je toe," fluisterde hij terwijl hij een dolk oppakte, maar de monnik hield hem tegen. "Zelfmoord in de tempel is een last. O-Shichi's wens is dat je in je volgende leven rouwt," leerde hij hem.
Kichisaburō werd monnik en nam de naam "Seiun" aan, terwijl hij doorging met zijn training om O-Shichi te troosten. Later werd hun tragische liefde een onderwerp in kabuki-theater en zouden hun namen door de generaties heen worden doorgegeven. Tot op de dag van vandaag wordt er in Meguro, Tokio, een Jizō gewijd aan hun naam, en is het een plek waar veel jonge vrouwen hun liefde wensen.
