สรุป
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ผู้คนในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีความเชื่อว่า ซาชิกิวาราชิ เป็นเทพเจ้าแห่งบ้าน วันหนึ่ง มีชายคนหนึ่งกำลังตกปลาอยู่ที่ริมแม่น้ำ เขาได้ยินเสียงเด็กเรียกตัวเอง เมื่อหันไปมอง เด็กที่ยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำกำลังโบกมือสวัสดี
เมื่อชายถาม เด็กพูดว่า ฉันตั้งใจจะว่ายข้ามฝั่งไป แต่เห็นว่าน้ำเย็น เลยหยุด ว่าจะให้ฉันนั่งเรือหน่อยได้ไหม หลังจากที่ชายดึงเบ็ดขึ้นมา เขาจึงตัดสินใจพาเด็กไปข้ามฝั่ง เมื่อเรือไปถึงฝั่ง เด็กพูดว่า ดูแลตัวเองดีๆ นะ แต่เมื่อชายหันกลับไป เด็กคนนั้นก็หายไปแล้ว
ตามข่าวลือในหมู่บ้าน มีบ้านที่เคยรุ่งเรืองที่สุดแต่อยู่ๆ ก็เริ่มไม่ดีนัก สาเหตุน่าจะมาจากการสร้างบ้านใหม่ ในขณะเดียวกัน โรงแรมเก่าก็เริ่มมีลูกค้าอย่างมากขึ้นหลังจากที่ก่อนหน้านี้แทบจะไม่มีลูกค้าเลย วันหนึ่ง แขกผู้เข้าพักคนหนึ่งได้มาพักที่โรงแรม และหลังจากทานอาหารเย็น เขาได้เล่นแขนกับเด็กคนหนึ่งที่เข้ามาในห้อง
ไม่ว่าจะพยายามกี่ครั้ง ชายก็ไม่สามารถชนะเด็กได้เลย เช้าวันรุ่งขึ้น แขกบอกกับเจ้าของโรงแรมว่า เด็กคนนี้แข็งแรงจริงๆ แต่เจ้าของโรงแรมกลับแปลกใจและบอกว่า ที่นี้ไม่มีเด็ก จึงกลายเป็นข่าวลือ ทำให้โรงแรมมีลูกค้าหนาแน่น
ผ่านไปไม่กี่ปี เจ้าของโรงแรมเริ่มรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวของใครบางคนที่จะออกไป แต่กลับไม่เห็นใครตั้งแต่นั้นมา ลูกค้าไม่เคยมาที่นี่อีกเลย เด็กคนนั้นอาจจะไปที่ไหนสักแห่ง ผู้คนพูดกัน
ซาชิกิวาราชิ คือเด็กที่เกิดโดยไม่มีการเรียกจากแม่ เมื่อก่อนในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีชาวนา فقيرมากมาย มีทารกจำนวนมากที่ถูกฆ่าหรือถูกทิ้ง เด็กที่เกิดในช่วงเวลาที่ยากลำบากเช่นนั้นอาจต้องการมีชีวิตที่มีความสุข
ซาชิกิวาราชิเป็นเด็กที่ชอบเล่นตลกและมีการเล่นตลกกับคนใจร้าย แต่เป็นผู้ที่คอยปกป้องคนที่ซื่อตรงอย่างลับๆ ถ้าคุณมีโอกาสได้พบซาชิกิวาราชิเมื่อไปที่ภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คุณจะต้องเชื่อในตัวตนของเขาแน่นอน
