สรุป
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหนุ่มชื่อว่าเกนโกโร่ วันหนึ่งเขาได้พบกลองเล็กๆ ใกล้แม่น้ำ และขณะตีมันเขาก็พูดว่า
“จมูก ยาวขึ้น！”
ทันใดนั้นจมูกของเขาก็ยาวขึ้นจริงๆ
เกนโกโร่ที่ตกใจจึงพูดต่อว่า
“จมูก สั้นลง！”
แล้วจมูกของเขาก็กลับคืนสู่สภาพเดิม ด้วยกลองอันอัศจรรย์นี้ วันหนึ่งเกนโกโร่ได้ออกไปยังเมือง แล้วสาวงามคนหนึ่งก็เดินผ่านมา เขาจึงตีเป่าและพูดเบาๆ ว่า
“จมูกของคุณหญิง ยาวขึ้น。”
สาวงามนั้นเป็นลูกสาวของผู้ใหญ่บ้าน และตั้งแต่วันนั้นจมูกของเธอก็ยาวขึ้นจริงๆ พ่อแม่ของเธอพยายามรักษาอย่างหนัก โดยขอความช่วยเหลือจากหมอและพระ แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น พ่อแม่ที่ลำบากใจจึงตั้งป้ายประกาศทั่วหมู่บ้านว่า
“ผู้ใดทำให้จมูกของลูกสาวสั้นลงจะได้รับรางวัล。”
ไม่กี่วันต่อมา เกนโกโร่ก็กลับมา
“ฉันเป็นหมอรักษาจมูก จะรักษาจมูกของคุณหญิงให้”
จมูกของสาวงามยาวถึงสองเมตร
“คงใช้เวลาสักสิบวัน”
เกนโกโร่จึงตีเป่าและพูดทุกวันว่า “จมูก สั้นลง” จนสิบวันผ่านไป จมูกของสาวงามก็กลับมาเหมือนเดิม เขาได้รับรางวัลอย่างเต็มที่
หลังจากนั้นเกนโกโร่ก็ได้พักผ่อนที่ทุ่งนาและเล่นตีเป่ากลองอีกครั้ง
“จมูก ยิ่งสูงขึ้น！”
จากการตีมากเกินไป ส่งผลให้จมูกของเขายาวกว่าสูงเขาและพุ่งขึ้นไปจนถึงท้องฟ้า บนสวรรค์มีช่างไม้กำลังสร้างสะพาน
“นั่นคืออะไร?” ช่างไม้ตกใจเมื่อเห็นจมูกของเกนโกโร่ที่ยาวขึ้นอย่างฉับพลัน และผูกมันไว้กับขอบสะพาน
เกนโกโร่เบื่อการตีเป่า จึงพูดว่า
“จมูก ยิ่งสั้นลง！”
แต่เมื่อจมูกสั้นลง ร่างกายของเขาก็ถูกดึงขึ้นไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็ไปถึงสะพานบนสวรรค์
“บ้าเอ้ย…” คิดในใจทันใดนั้นสายฟ้าก็แล่นผ่านมา
“ตอนนี้เป็นฤดูฝนฟ้าคะนอง พวกเรายุ่งอยู่ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?”
ด้วยความช่วยเหลือจากพระเจ้า เกนโกโร่จึงช่วยพระเจ้าในการรดน้ำและทำสายฟ้าเป็นเวลาหลายสัปดาห์
ในขณะนั้น ด้วยความไม่ระมัดระวัง เขาได้เหยียบลื่นจากบนเมฆและตกลงมาจากสวรรค์ด้วยความเร็วสูง และลงไปในทะเลสาบบิวามะ
สุดท้ายเขาก็ได้พบกับปลาคาร์พตัวใหญ่ชื่อเกนโกโร่ข้างๆ ทะเลสาบบิวามะ
