สรุป
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยายกีตพบงูตัวเล็กที่ติดอยู่ในซอกไม้ขณะเดินทางกลับจากภูเขา
ไม่เป็นไรใช่ไหม? เดี๋ยวฉันจะช่วยเธอ ยายกีตพูดพร้อมกับเอางูใส่ในตะกร้าและนำกลับบ้าน
ผ่านไปไม่กี่เดือน งูโตขึ้นมากและไม่สามารถเลี้ยงในบ้านได้อีก ยายกีตพูดกับยายแก่
เราไม่สามารถเลี้ยงงูในบ้านเล็กๆ นี้ต่อไปได้แล้ว เราจะทำอย่างไรดี?
วันถัดมา งูหายตัวไปและทิ้งลูกบอลทองคำไว้
ลูกบอลทองคำนี้คืออะไรนะ? ยายแก่ถาม
อย่างไรก็ตาม แปลกมากที่เมื่อถูลูกบอลทองคำ เงินก็ออกมา!
แบบนี้เราจะได้กินของอร่อยแล้ว! ยายกีตดีใจมาก
หลังจากนั้น ยายกีต ยายแก่ สุนัข และแมวทุกคนก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่วันหนึ่ง ขโมยที่ได้ยินข่าวได้ขโมยลูกบอลทองคำไป
นั่นมันเป็นของที่ระลึกจากงู... ยายกีตรู้สึกผิดหวัง
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สุนัขและแมวจึงตัดสินใจว่า เราจะไปเรียกลูกบอลทองคำคืน!
เมื่อกลิ่นเบาบางนำพาไปจนถึงแม่น้ำ สุนัขก็พูดกับแมวว่า บ้านข้ามแม่น้ำนั้นน่าสงสัย
สุนัขให้แมวขึ้นบนหลังแล้วว่ายน้ำข้ามไป เมื่อถึงบ้านนั้น แมวเรียกหนูมาที่นี่
ถ้าหากไม่หาลูกบอลทองคำให้ฉันมา ฉันจะกินพวกเธอนะ!
หนูกลัวและช่วยกันค้นหาภายในบ้านอย่างเต็มที่ และในที่สุดก็เจอลูกบอลทองคำ
สุนัขให้แมวขึ้นหลังแล้วว่ายน้ำกลับ แต่ระหว่างทางมีปลาตัวใหญ่กระโดดเข้ามา แมวตกใจทำให้ลูกบอลทองคำหล่นลงในน้ำ
นี่มันเกิดอะไรขึ้น! สุนัขร้องออกมา เมื่อทั้งคู่ผิดหวังเดินอยู่ริมแม่น้ำ พวกเขาพบชาวประมงที่กำลังดึงแห
แมว ดูปลาตัวนั้น! แมวรีบคว้าปลาขนาดใหญ่ที่ติดแหกลับไปที่บ้านยายกีตและสุนัขก็ตามหลังอย่างเร่งรีบ
เธอยังมีชีวิตอยู่เหรอ? หายไปอย่างกะทันหัน ทำให้ฉันเป็นหวัดมาก ยายกีตพูด
ฉันเจอลูกบอลทองคำแต่ทำตกในแม่น้ำ แมวพูด
ไม่ต้องกังวลหรอก กลับมาได้อย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว! ยายกีตพูดอย่างอ่อนโยน
แมววางปลาที่ได้มาในพื้นบ้าน ปลาตัวนี้ ฉันจับได้จากแม่น้ำ ขอให้คุณทานตอนเย็นนะ!
ดูน่ากินจัง! เรามาลองหั่นดูเถอะ! ยายแก่พูด
เมื่อหั่นท้องปลาออกไป ปรากฏว่าลูกบอลทองคำออกมาจริงๆ!
ยายกีต ยายแก่ สุนัข และแมวได้กลับมามีความสุขอีกครั้ง และเรื่องราวก็จบลงอย่างสุขสมใจ
