สรุป
เมื่อก่อนมีเนินอยู่ที่อากาซากะในโตเกียว บริเวณนี้ตอนกลางคืนจะเงียบสงบมาก และสัตว์ที่เรียกว่า มุจินะ (ทานุกิ) มักจะทำให้ผู้คนที่ผ่านไปผ่านมาแตกตื่น
คืนหนึ่ง มีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเดินขึ้นเนินนั้นเพื่อกลับบ้าน จู่ๆ เขาก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ใกล้คลอง ก้มหน้าร้องไห้อย่างเศร้าสร้อย
คุณครับ ทำไมถึงร้องไห้อยู่ที่นี่ละ? ชายหนุ่มพูดกับเธอ
หญิงสาวมีรูปร่างผอมบางและมีความน่ารัก ทำให้เขารู้สึกว่าดูสงบมาก เธอสวมใส่กิโมโนที่สวยงามและทำผมอย่างสวยงาม แต่เธอก็ใช้แขนเสื้อปิดใบหน้าอยู่และยังคงร้องไห้ต่อไป
โปรดเถอะค่ะ หยุดร้องไห้เถอะ มันอันตรายที่จะอยู่คนเดียวที่นี่ ชายหนุ่มบอกเธอ
ในที่สุดหญิงสาวก็หันหน้ามาทางเขาและปล่อยแขนเสื้อออก อื้อ เสียงที่ทำให้ชายหนุ่มตกใจและวิ่งหนีออกไปทันที เพราะใบหน้าของเธอนั้นไม่มีตา, จมูก และปากเลย
เขาพยายามวิ่งต่อไป และมองเห็นแสงสว่างที่อยู่ไกลออกไป มันคือแสงจากร้านซูโบะที่เปิดขายอยู่ริมถนน
ชายหนุ่มหยุดและวิ่งไปที่ร้านซูโบะด้วยลมหายใจที่ร้อนแรง ช่วยด้วยครับ! เขาตะโกนสุดเสียง
เจ้าของร้านมองเขาด้วยความเป็นห่วง เกิดอะไรขึ้น? ให้ใจเย็นๆ ใครทำอะไรคุณเหรอ?
ไม่ใช่ค่ะ ผมเห็นมา! ที่ใกล้คลองมีผู้หญิงคนหนึ่ง...ผู้หญิงคนนั้น มันอธิบายไม่ได้จริงๆ! ชายหนุ่มพูด
งั้นคุณเห็นหน้าแบบนี้หรือเปล่า? เจ้าของร้านพูดไปพร้อมกับถูใบหน้า ขณะนั้นเอง เขาก็เห็นใบหน้ารูปร่างคล้ายไข่ และไฟก็หายไปในทันที
มันเหมือนจะบอกว่าแท้จริงแล้วผู้หญิงคนนั้นคือมุจินะ ชายหนุ่มจึงเก็บความน่ากลัวในเหตุการณ์นั้นไว้ในใจ และเดินกลับบ้านตามทางที่เงียบสงบในคืนที่มืดมน
