สรุป
เมื่อครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายผู้โลภอยู่ในร้านค้าแห่งหนึ่ง วันหนึ่งเขาได้เดินผ่านต้นสนใหญ่ใกล้สุสาน ขณะที่เขาเดินไป เขารู้สึกเหมือนมีใครบางคนเรียกเขา
“เฮ้ ชายคนนั้น! คุณไม่ต้องการหม้อที่เต็มไปด้วยเหรียญทองสามใบหรือ?”
ชายคนนั้นมองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นใครเลย อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้ยินเสียงเดิมอีกครั้ง
“ไม่ต้องการหม้อที่มีเหรียญทองสามใบหรือ?”
อย่างน่าตกใจ เสียงนั้นไม่ได้มาจากมนุษย์ แต่กลับมาจากต้นสน ชายคนนั้นตอบกลับไปที่ต้นสนว่า
“จะปฏิเสธเรื่องที่น่าลิ้มลองแบบนี้ได้อย่างไร! มันอยู่ที่ไหน?”
“ลองกลับบ้านไปดูเถอะ ที่โรงเก็บของในบ้านของคุณมีหม้อสามใบอยู่”
ชายคนนั้นด่วนกลับบ้าน และทันทีที่เขาไปถึงเขาก็พบหม้อเล็กๆ สามใบ โดยตื่นเต้นเขาเปิดฝากหม้อใบแรกและเห็นเหรียญทองที่ล้นออกมา
“ดีมาก! นี่มันยอดเยี่ยมมาก!”
เมื่อเปิดหม้อใบถัดไปเขาก็พบว่าเต็มไปด้วยเหรียญทองเช่นกัน ทำให้เขาพอใจอย่างมาก แต่เมื่อเปิดหม้อใบสุดท้ายกลับพบว่าเหรียญทองมีแค่ครึ่งหนึ่งเท่านั้น
“มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้! หม้อใบนี้ต้องเต็มไปด้วยเหรียญทองเหมือนอีกสองใบ!”
ชายคนนั้นขายสิ่งของมีค่าเพื่อนำเหรียญทองมาใส่ในหม้อ แต่หม้อยังคงมีแค่ครึ่งเดียว
ตั้งแต่นั้นมา หัวใจของเขาถูกครอบงำด้วยความปรารถนา “ฉันต้องการให้หม้อเต็ม” เขาตัดข้าวตัดของใช้ลดลงจนถึงขนาดไม่ให้ความสุขกับครอบครัวเลย
“ฉันต้องการให้ครอบครัวมีชีวิตแบบปกติ!”
แต่ไม่ว่าจะแบ่งเก็บเหรียญทองใส่หม้อมากแค่ไหน หม้อที่โลภก็ไม่มีวันเต็ม ในที่สุด เขาก็ขอให้นายจ้างเพิ่มเงินเดือน
“ฉันต้องการให้ครอบครัวมีชีวิตแบบปกติ ดังนั้นช่วยเพิ่มเงินเดือนให้ฉันด้วย!”
ถึงแม้เงินเดือนจะเพิ่มขึ้น แต่จิตใจของเขาก็ยังไม่เติมเต็ม ภรรยาเขาก็หนีไป และชายคนนั้นก็ผอมบางกลายเป็นแค่กระดูกและหนัง
วันหนึ่ง นายจ้างได้เห็นสภาพของเขาและเป็นห่วง และถามว่า
“เกิดอะไรขึ้น? เมื่อไม่กี่เดือนก่อนคุณดูมีความสุข ตอนนี้ดูเหมือนคนป่วย แล้วยังมีหม้อเหรียญทองอยู่หรือเปล่า?”
ชายคนนั้นกลับมาคิดได้จากคำพูดของนายจ้าง
“ใช่ หม้อนั้น…”
เขารีบไปที่ต้นสนและตะโกนว่า
“ฉันจะคืนหม้อ! พอแล้ว!”
เมื่อกลับถึงบ้าน เขาพบว่าเหรียญทองที่เขาหามาได้ทั้งหมดหายไป แต่เขากลับรู้สึกโล่งใจจากใจจริง
“อาจจะเป็นไปได้ว่าตอนนี้ฉันอาจจะมีความสุข”
อาจจะมีหม้อที่นำโชคร้ายซ่อนอยู่ภายในใจของคุณก็ได้…
