สรุป
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว คุณยายกำลังทำอาหารในครัว เมื่อเธอพยายามจะใส่ถั่วลงในหม้อ ถั่วหนึ่งเม็ดหลุดออกไปกลิ้งอยู่มุมครัว
ขณะนั้น ขณะที่กำลังจะเผาฟางมีลมพัดมา ทำให้ฟางหนึ่งเส้นบินไปข้างถั่ว ถัดมา เมื่อพยายามใส่ถ่านลงบนฟางที่กำลังติดไฟ ถ่านก็กลิ้งเข้ามาใกล้ถั่วและฟางเช่นกัน
มันน่าขำที่ต้องต้มและถูกกินตรงนี้ งั้นไปขอพรที่ศาลเจ้าไหม? ถ่านเสนอ
ดีเลย เราไปกันเถอะ! ฟางตอบ และทั้งสามตกลงออกเดินทาง
ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงลำธาร ถ่านพูดว่า เราจะทำยังไงดี ล่องข้ามไปได้ไหม?
อย่าเดินบนตัวฉัน! ฟางตะโกน แต่ก็ยืดตัวไปเหนือลำธาร
ถั่วจ๋า ฉันจะข้ามไปก่อนนะ! ถ่านบอก และเดินไปบนฟาง แต่เมื่อเขามองลงไปกลางฟาง ว้าย กลัวจัง! ขาของเขาก็หยุดลง
ถ่าน เร็วเข้า! ฉันหนักเกินไปแล้ว! ฟางตะโกน และในช่วงชั่วขณะนั้น พวกเขาตกลงไปในลำธารด้วยกัน
เมื่อเห็นแบบนั้น ถั่วหัวเราะเสียงดัง พวกเธอกำลังทำอะไรอยู่ ฟางกับถ่าน! เมื่อหัวเราะมากเกินไป ถั่วก็กระเด้งและแตกออกอย่างกะทันหัน
เจ็บ เจ็บ! ถั่วยิ้มตะโกน ขณะนั้นเด็กหญิงคนหนึ่งเข้ามาและสังเกตเห็นอาการของถั่ว
เกิดอะไรขึ้น? เด็กหญิงถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อรู้เรื่องราวของถั่ว เธอจึงหยิบเข็มและด้ายจากกล่องเย็บผ้าและช่วยเย็บส่วนที่แตกของถั่ว
น seตั้งแต่นั้นมา ถั่วก็มีลายดำอยู่บนตัว
