สรุป
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีคุณปู่และคุณย่าคู่หนึ่งอาศัยอยู่ด้วยกัน
คุณปู่เป็นคนใจดีและทำงานหนัก “ทุกวันต้องไปเอาฟืนที่เขา” คุณปู่พึมพำ ในขณะเดียวกันคุณย่ากลับเป็นคนโลภและขี้เกียจ “การทำงานข้างนอกน่ะ ไม่เอาหรอก อยู่บ้านสบายกว่าตั้งเยอะ” ดังนั้นเธอจึงมักอยู่ที่บ้านเสมอ
วันหนึ่ง ขณะที่คุณปู่กำลังเก็บฟืนอยู่ที่เขา เขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ว่า “ให้ฟืนฉันหน่อย!” เสียงนั้นดังขึ้น “ไม่รู้มาจากไหนนะ?” คุณปู่จึงเดินไปตามเสียงที่ได้ยิน และเขาก็พบว่าเสียงนั้นมาจากหลุม เมื่อเขาวางฟืนไว้ข้างหน้าหลุม ฟืนก็ถูกดูดเข้าไปในหลุม
“อ้าว นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” เขารู้สึกประหลาดใจ มองลงไปในหลุม และก็ถูกดูดเข้าไปด้วย หลุมนี้มีไฟสีแดงกำลังลุกไหม้อยู่ และมีศาลเจ้าของเทพเจ้ากองไฟอยู่ “เจ้าล่ะ ขอบคุณสำหรับฟืน” เทพเจ้ากองไฟกล่าว “ข้าจะมอบของขวัญแพ็กนี้ให้เป็นการตอบแทน” เขากล่าวพร้อมส่งของแพ็กให้คุณปู่
คุณปู่กลับบ้านและเปิดดูแพ็กนั้น ภายในมีเด็กที่หน้าตาประหลาดออกมา “เด็กคนนี้ใครนะ?” คุณปู่ถาม “ไม่เอา ไม่ต้องพูดแบบนั้นนะ!” คุณย่าที่ไม่พอใจกล่าว แต่คุณปู่ก็ตั้งชื่อให้เด็กน้อยว่า “ฮิโอตก” และเลี้ยงดูอย่างดี
แต่ฮิโอตกมักจะเล่นกับสะดือของตัวเอง “อย่าเล่นกับสะดือนะ ฮิโอตก” คุณปู่เตือน แต่เขาก็ไม่ยอมหยุด สุดท้ายสะดือของเขาก็บวมโต “คุณปู่ ช่างน่าสงสาร!” คุณย่าที่ทำเป็นมองไม่เห็นพูด แต่คุณปู่รู้สึกเจ็บปวดมาก จึงลองตีกึ่งเบาๆ ที่สะดือของเขาด้วยซิการ์
แล้วจะเป็นอย่างไรนะ ทองคำเหรียญก็ออกมาจากสะดือ “ว้าว เหรียญทอง!” คุณย่าก็ดีใจ “ตีอีก ตีอีกให้ได้เหรียญทองมากขึ้น!” คุณปู่จึงตีเขาอย่างอ่อนโยนวันละสามครั้ง ทั้งสองคนกลายเป็นคนรวยอย่างรวดเร็ว แต่คุณปู่ก็ยังไม่หยุดไปเอาฟืนที่เขา
วันหนึ่ง ขณะที่คุณปู่ทำงานอยู่ที่เขา คุณย่าก็เอาซิการ์ขนาดใหญ่เข้ามา “ถ้าตีด้วยซิการ์นี้ จะได้ทองคำมากมาย!” คุณย่าตะโกน ฮิโอตกพยายามวิ่งหนี แต่กลับกระโดดเข้าไปในเตาฟืนที่กำลังลุกโชน “เกิดอะไรขึ้นกับฮิโอตก!” คุณปู่รู้สึกเศร้าใจมาก เพราะเขาได้กลับไปยังประเทศของเทพเจ้ากองไฟ
คุณปู่รู้สึกเหงามาก จึงทำหน้ากากของฮิโอตกขึ้นมาและแขวนไว้ที่เสาหมายใกล้เตา “นี่แหละจะทำให้ฉันไม่ลืมฮิโอตก” เขากล่าว
จนถึงวันนี้เรายังมีธรรมเนียมแขวนหน้ากากของฮิโอตกไว้ที่ข้างเตาโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งฮิโอตกได้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อ “ฮโยทสึโตะ” (หน้าประหลาด)
