สรุป
เมื่อก่อนนี้ มีวัดเก่าอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เจ้าอาวาสที่ดูแลวัดเป็นชายชรา วันหนึ่งหมู่บ้านประสบภัยพายุ ไต้ฝุ่นพัดผ่านมา ทำให้บ้านจำนวนมากพังเสียหาย วัดก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน ผนังของอุโบสถวิหารหลุดล่อนออกมาและมีรูโหว่ เจ้าอาวาสตั้งใจจะชวนชาวบ้านมาฟังเทศน์ในวันอาทิตย์หน้า แต่คิดว่าการซ่อมผนังนั้นยาก จึงคิดว่าจะหาวิธีปิดรูโหว่ชั่วคราว
เจ้าอาวาสได้ไปเยือนร้านขายของเก่า เมื่อเขาเข้าไปในร้าน เขาก็เห็นฉากพับทองที่สะท้อนกับแสงพระอาทิตย์ ฉากนั้นมีทองคำปิดล่อนออกบางส่วน แต่ก็ยังดูสวยงามมาก เจ้าของร้านบอกว่า มันใหญ่เกินไป ไม่มีใครซื้อมันหรอก แต่ถ้าซื้อจะลดราคาให้ เจ้าอาวาสคิดว่าฉากนี้เหมาะที่จะปิดรูโหว่ที่ผนัง จึงตัดสินใจซื้อ
เมื่อกลับมาที่วัด เขาเห็นหญิงชราคนหนึ่งในชุดเก่า ๆ ยืนอยู่ที่ประตู เป็นใบหน้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ก็ดูมีความสง่างาม หญิงชราดูเหมือนมีความลังเล แต่ก็ขอให้เจ้าอาวาสให้ที่พักพิงที่วัดชั่วคราว จากเหตุการณ์พายุทำให้บ้านของเธอพัง เจ้าอาวาสรู้สึกเห็นใจ จึงให้หญิงชราเข้ามาในวัด
ในวันถัดไป ฉากพับก็ถูกส่งมาถึง เจ้าอาวาสวางฉากไว้หน้ารูโหว่ในอุโบสถ วิหาร หญิงชราพอเห็นฉากก็เบิกตากว้าง น้ำตาไหลออกมาพร้อมบอกว่า ฉากนี้คือของฉันจริง ๆ มันคือของขวัญจากสามีในวันแต่งงาน มันจะต้องมีวันที่ใหม่ด้วย
เมื่อหญิงชราดูที่หลังฉาก ก็พบว่ามีวันที่กำกับไว้ หญิงชราตกใจและบอกว่า เมื่อก่อนฉันเคยเป็นภรรยาของพ่อค้าที่ร่ำรวย แต่หลังจากที่มีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่เมื่อ 40 ปีที่แล้ว ฉันเสียครอบครัวและสูญเสียความทรงจำ
เจ้าอาวาสตกใจ จึงถามว่า คุณอยากได้ฉากนี้คืนหรือเปล่า? หญิงชราตอบว่า มันเป็นสัญลักษณ์ของความรักจากสามี แต่ฉันไม่สามารถถือครองได้ ฉันคิดว่าวัดนี้คือที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับฉากนี้
ในวันอาทิตย์ถัดมา มีชาวบ้านมากมายมารวมตัวที่อุโบสถ ขณะเทศนา มีชายชราคนหนึ่งจ้องมองที่ฉากพับอย่างตั้งใจ เจ้าอาวาสจึงเรียกชายชราผู้นั้นว่า ดูเหมือนคุณจะสนใจฉากนี้เป็นพิเศษนะ
ชายชราตอบด้วยเสียงสั่นเครือ ฉันสูญเสียครอบครัวไปทั้งหมดจากแผ่นดินไหวเมื่อ 40 ปีที่แล้ว ฉากนั้นเป็นของที่ฉันให้ภรรยา และมีวันที่อยู่ด้านหลังด้วย แล้วเจ้าอาวาสตอบว่า วันที่นั้นคือการที่ภรรยาของคุณเขียน มันอยู่ที่วัดนี้แล้ว
ด้วยฉากพับเก่า ๆ ชายชราและหญิงชราสามารถพบกันอีกครั้งหลังจาก 40 ปี และพวกเขาก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข นับเป็นความสำเร็จ และคงมีความสุขไปจนจบเรื่อง
