สรุป
ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีชายคนหนึ่งชื่อว่า กองเบ ซึ่งเป็นนักจับเป็ด ในวันฤดูร้อนวันหนึ่ง กองเบคิดอยากจะจับเป็ดเป็นร้อยตัวในครั้งเดียว เขาเกิดไอเดียดีๆ ขึ้นมา
กองเบผูกถั่วไว้ที่ปลายเชือกยาวๆ แล้วโยนลงไปในบึง และรอให้เป็ดมา กผ่านไปสักพัก เป็ดตัวหนึ่งก็พบถั่วและกินมันลงไป ถั่วนั้นก็ตามออกมาจากก้นเป็ด ตัวอื่นๆ ก็เริ่มหาและกินถั่วกันต่อไปเรื่อยๆ
เช้าต่อมา กองเบเห็นเป็ดร้อยตัวหลับอยู่บนผิวน้ำเขาจึงผูกพวกมันด้วยเชือก แต่เมื่อกองเบเข้าใกล้ เป็ดร้อยตัวก็ลืมตาขึ้นและบินหนีไป รอก่อน! ฉันจะไม่ปล่อยให้หนี! กองเบได้จับเชือกไว้แน่น ทำให้เป็ดพากองเบบินขึ้นไปบนเมฆ
กองเบรู้สึกเหนื่อย และเมื่อเขาทิ้งเชือก มือ มายืนอยู่บนเมฆ ที่นั่นมีเทพเจ้าฟ้าร้องนอนอยู่ เทพเจ้าฟ้าร้องลืมตาขึ้นและพูดว่า ตอนนี้ฉันกำลังจะทำให้หมู่บ้านมีพายุฝน ช่วยฉันหน่อยได้ไหม? ใช้แตงกวานี้น้ำจะออกมาได้ไม่จำกัด
ทุกครั้งที่เทพเจ้าฟ้าร้องทำให้เกิดฟ้าแลบ กองเบก็ราดน้ำลงไปในหมู่บ้าน ผู้คนในหมู่บ้านมองขึ้นไปที่ฟ้าและดีใจที่ฝนตก กองเบกำลังสนุกสนานกับการราดน้ำอยู่บนเมฆ แต่เขาลื่นและตกลงมาที่พื้น
เมื่อเขาตกลงมาที่พื้น กองเบก็ไปตกใส่ที่ที่เทพเจ้าสั่นสะเทือนนอนอยู่ เทพเจ้าถูกเสียงนั้นปลุกให้ลืมตา เป็นเวลาที่พอดี ช่วยขยับเสาให้หน่อยได้ไหม?
กองเบขยับเสากับเทพเจ้า แผ่นดินไหว! ช shoutedั เขาตื่นขึ้นมา ภรรยาของเขากำลังเขย่าตัวเขา พ่อค่ะ ตื่นได้แล้ว วันนี้เช้าแล้ว
กองเบกอดหมอนแน่นและเห็นผ้าห่มที่เปียกโชกด้วยเหงื่อ และรู้ว่าเป็นเพียงแค่ความฝันในฤดูร้อนเท่านั้น
