สรุป
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายผู้มีฐานะสูงในพระราชวังเกียวโต ชายผู้นั้นมีภรรยาที่ใส่ใจดูแลเขา แต่วันหนึ่งเขาก็ได้หลงรักหญิงสาวผู้มีอ่อนวัยและสวยงาม ตั้งแต่นั้นมา เขาก็เริ่มไปหาหญิงสาวบ่อยครั้ง จนลืมภรรยาที่อยู่ข้างเขามานาน ภรรยาที่ถูกลืมรู้สึกเหงาและทุกข์ใจ จึงถอนหายใจพูดว่า เขาคงลืมตัวฉันไปแล้ว มันช่างน่าเศร้าจริงๆ
วันหนึ่ง ชายคนนี้ได้พบหอยอร่อยขณะออกไปข้างนอก และเขาคิดว่า อยากจะแสดงหอยนี้ให้ภรรยาที่รักของฉันดู เขาจึงขอให้ผู้ติดตามส่งหอยนี้ไปให้ภรรยา กรุณาส่งหอยนี้ให้ภรรยาโดยด่วน บอกเธอว่าฉันคิดว่าเธอน่าจะสนใจ และขอให้เธอได้สนุกกับมัน
แต่ทว่าสาวใช้หนุ่มกลับส่งข้อความของนายไปยังภรรยาที่อยู่เคียงข้างมาแสนนาน ภรรยารู้สึกตกใจแต่ก็กล่าวว่า มันคงไม่ใช่เรื่องจริง สาวใช้คนนี้อาจเข้าใจผิดความหมายของนาย แต่ฉันได้รู้สึกถึงความมีน้ำใจของท่าน จึงขอขอบคุณ
หลังจากนั้น เธอได้ใส่หอยที่มีสาหร่ายลงในถัง และนั่งมองมันดูดน้ำและพ่นน้ำออกอย่างเงียบ ๆ ชายคนนี้คิดว่าภรรยาของเขาคงมีความสุข และเมื่อผ่านไปอีกไม่กี่วัน เขาจึงไปหาภรรยาและถามว่า มีของที่ส่งมาเมื่อวันก่อนหรือไม่?
ไม่มีอะไรได้รับเลยค่ะ ภรรยาตอบ ชายจึงไปสอบถามสาวใช้ ใครกันที่คุณส่งหอยไป?
ส่งไปให้คุณผู้หญิงนะครับ คุณผู้หญิงที่เคยอยู่ก่อนหน้า สาวใช้ตอบ ชายจึงร้องเสียงดังว่า ไปเอากลับมาเดี๋ยวนี้! สาวใช้จึงรีบไปหาภรรยาและขอให้เธอคืนหอย
ภรรยาคิดว่า หอยนี้ไม่ได้ส่งมาให้ฉันนี่ ขณะพูดเช่นนั้น เธอจึงนำถังและกระดาษญี่ปุ่นมาเขียนกลอนหนึ่งว่า ถ้าเป็นหอยที่เคยให้ฉันวันหนึ่ง ฉันก็จะมองดูมันไม่รู้จักเบื่อ แล้วเธอจึงห่อถังด้วยกระดาษญี่ปุ่น
ชายอ่านกลอนที่เขียนบนกระดาษและนึกถึงความงดงามของภรรยา หอยยังมีชีวิตอยู่ในน้ำ! ชายผู้ประหลาดใจกลับไปหาภรรยาอีกครั้ง และทั้งสองใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
เขารู้สึกเบื่อหน่ายกับภรรยาหนุ่มคนนั้นมาก และไม่เคยไปหานางอีกเลย นี่คือเรื่องราวจาก นิทานเมื่อครั้งอดีต
