สรุป
สมัยก่อนมีที่หนึ่ง มีพี่ชายชื่อ อุรา และน้องชายชื่อ ยะมะ อุราจะออกไปตกปลาในทะเลทุกวัน ส่วนยะมะจะออกไปล่าสัตว์ในภูเขา วันหนึ่งยะมะพูดว่า พี่ครับ ผมอยากลองตกปลา แต่พี่ไม่มากับผมไปล่าสัตว์ในภูเขาล่ะ? อุราตกลงอย่างไม่เต็มใจ และทั้งสองคนก็แยกย้ายไปยังที่ของตัวเอง
ยะมะไปล่าสัตว์ แต่ไม่จับอะไรได้เลย ส่วนอุราก็ตกปลา แต่ไม่ได้ปลาเลย และยังทำเบ็ดตกปลาตกลงทะเลอีก ยะมะกล่าวว่า พี่ ผมทำเบ็ดตกปลาหายไป ขออภัยครับ แต่ อุราก็โกรธ อะไรนะ ทำเบ็ดตกปลาหาย! ยะมะจึงทำเบ็ดตกปลาใหม่จากดาบของเขา แต่ อุราก็ไม่ยอมให้อภัย
ขณะนั่งร้องไห้อยู่ที่ชายหาด คุณปู่ที่ใจดีคนหนึ่งก็ผ่านมา เกิดอะไรขึ้นเหรอ? เมื่อยะมะเล่าเหตุการณ์ให้คุณปู่ฟัง คุณปู่แนะนำว่า ไปที่เกาะนี้ด้วยเรือ แล้วรอคนที่ประตูพระราชวัง ยะมะจึงพายเรือไปและนั่งรอที่หน้าพระราชวัง ที่นั่นเขาขอน้ำจากสาวที่ถือกะละมังน้ำ และมอบสร้อยให้สาวผู้นั้น สร้อยนี้ดึงดูดสายตาของพระราชา และยะมะได้รับเชิญให้เข้าไปในพระราชวัง
ไม่กี่วันต่อมา พระราชาทรงกล่าวว่า ฉันต้องการต้อนรับเธอในฐานะสามีของลูกสาว ยะมะจึงได้แต่งงานและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่วันหนึ่งเขานึกถึงพี่ชายและถอนหายใจ ภรรยาจึงถามกังวลว่า คุณมีเรื่องอะไรให้คิดเหรอ? ยะมะเล่าให้ภรรยาฟัง ภรรยาจึงสั่งพระราชาให้ส่งคนไปตามหาเบ็ดตกปลา
ในที่สุดเบ็ดตกปลาก็ถูกพบ และยะมะตัดสินใจนำไปคืนให้พี่ชาย ขณะเตรียมจากกัน ภรรยาได้มอบลูกแก้วสองใบให้ ถ้าถูกพี่ทำร้าย ให้ใช้ลูกแก้วนี้ ยะมะจึงมุ่งหน้าไปหอุราและบอกว่า พี่ครับ เบ็ดตกปลาถูกพบแล้ว แต่ อุราก็ไม่พอใจ เธอทำเบ็ดตกปลาหักนะ!
อุราจึงพุ่งเข้าใส่น้องชาย ยะมะจึงหยิบลูกแก้วสีน้ำเงินออกมาและตะโกนว่า น้ำจงออกมา! น้ำก็เริ่มไหลออกมา ช่วยด้วย ยกโทษให้ผม! อุรากล่าวสารภาพผิด และยะมะหยิบลูกแก้วสีเหลืองออกมาและพูดว่า น้ำหยุด! น้ำก็หยุดไหล
หลังจากนั้นทั้งสองก็ทำความเข้าใจกันและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
