ไดมาจิน

สรุป

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ที่ฐานเขาของหมู่บ้านที่เงียบสงบและมีสันติภาพ มีการบูชาฮานิวะ

ในอดีตกาล เชื่อกันว่าฮานิวะนั้นได้ปกป้องหมู่บ้านจากคนชั่ว

ในปีนั้นเกิดอากาศร้อนจัดทำให้พืชผลเกือบจะไม่ออกผล ชาวบ้านจำนวนมากล้มตายด้วยความหิวโหย แต่ชาวบ้านทุกคนก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างสุดกำลัง

วันหนึ่ง คนชั่วได้บุกเข้ามาในหมู่บ้านจากภายนอกเพื่อลักขโมยพืชผล พวกเขาฆ่าทั้งชายหญิง เด็กและทารกโดยไม่เลือกหน้า ชาวบ้านไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากรอให้ถูกฆ่า

ลูกสาวคนหนึ่งที่สูญเสียครอบครัวและโดดเดี่ยว ได้มาถึงฮานิวะในที่สุด

พระเจ้า โปรดช่วยด้วย! โปรดปกป้องหมู่บ้านจากคนชั่วด้วยเถิด เธอได้อธิษฐานอย่างสุดหัวใจน้ำตาเต็มดวงตา

น้ำตาเม็ดหนึ่งได้หล่นลงบนฮานิวะ แล้วฟ้าก็ค่อยๆมืดลงและพื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน ฮานิวะก็เริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนท้ายที่สุดกลายเป็นพญามารขนาดยักษ์ เมื่อยกแขนขึ้นข้ามหน้า ใบหน้าของมันก็แดงก่ำด้วยความโกรธ

พญามารเริ่มเดินไปทางหมู่บ้านอย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงสั่นที่ดังกึกก้อง

คนชั่วพยายามต่อสู้กับพญามารด้วยดาบและลูกธนู แต่ก็ไร้ประโยชน์ พวกเขาถูกเหยียบและยกขึ้นขว้างโดยพญามารเท่านั้น ทุกคนต่างวิ่งหนีไปทุกทิศทาง จนไม่มีผู้บุกรุกเหลืออยู่ในหมู่บ้าน

พญามารได้หันกลับไปทางภูเขาและค่อยๆกลับไปที่เดิม

พญามารได้ยกแขนข้ามหน้าอีกครั้งและเริ่มลดขนาดลง กลับไปเป็นฮานิวะอย่างเดิม

ความสงบสุขได้กลับคืนสู่หมู่บ้านอีกครั้ง ฮานิวะตั้งอยู่เงียบๆมองลงมาที่หมู่บ้าน。