สรุป
เรื่องราวในยุคคามาคุระ เรื่องนี้เริ่มขึ้นเมื่อมีพระรูปหนึ่งเดินอยู่ในทางชนบทของอุเอโนะในคืนที่มีหิมะตก พระได้ไปที่บ้านหลังหนึ่งเพื่อขอที่พัก โดยได้พูดว่า ขอความกรุณา. แล้วมีสตรีที่ดูสง่างามโผล่หน้าออกมาจากบ้านและตอบว่า เราไม่มีความสามารถในการบริการท่าน แต่เรามีเพียงข้าวฟ่าง. พระตอบว่า เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว จากนั้นทั้งสามคนได้ร่วมกันนั่งกินอาหารรอบเตาอบ.
ในวันนั้น สามีออกไปนอกบ้านและนำต้นโบขสสามต้นกลับมา เขาพูดว่า เรามาเผาเพื่อให้ความอบอุ่นกันเถอะ. พระรู้สึกแปลกใจและตอบว่า ไม่นะ! นั่นคือสมบัติ. แต่สามีไม่ยอมแพ้และกล่าวว่า ตอนนี้มันเหมือนกับไม้แห้งที่จะไม่มีวันได้เห็นแสงอาทิตย์อีก. เขาจึงนำต้นซากุระและสุดท้ายต้นสนมาควบคุมไฟ.
พระจึงถามขึ้นว่า โดยที่ฉันอาจถามชื่อของท่านได้หรือไม่. สามีตอบว่า เมื่อก่อนผมเป็นเจ้าเมืองซาโนะ ชื่อซาโนะเกนเซย์มงโทโมโย. พระรู้สึกแปลกใจและถามว่า ทำไมท่านไม่แจ้งให้คามาคุระท่านทราบ? สามีเล่าให้ฟังว่าเขาถูกขับไล่เพราะการกบฏของคนในครอบครัว และได้กล่าวว่า แม้ตอนนี้จะยากจน แต่เกียรติของซามูไรไม่ได้หายไป.
ในเช้าวันถัดมา พระได้กล่าวว่า เมื่อท่านมาเยือนคามาคุระ กรุณามาหาผม. แล้วก็จากไป ซึ่งจริงๆ แล้วพระรูปนั้นคือโทกิยะริ เรียว นั่นเอง เมื่อเขากลับถึงบ้าน เขาได้ออกคำสั่งให้รวบรวมเจ้าเมืองทั้งหมดในคันโตไปที่คามาคุระ พร้อมสั่งว่า นำเอาชายที่ชราขี้เหร่คนนั้นมา. สามีก็ถูกนำตัวไป โดยเมื่อมาถึงเขารู้สึกตกใจและกล่าวว่า ต้องเป็นการเข้าใจผิดแน่! แต่โทกิยะริกลับถามว่า คือเจ้าคนนั้น จำได้ไหม?
สามีได้โน้มตัวลงและพูดว่า คืนหนึ่งได้พูดว่า ถ้าวันไหนต้องการจะต่อสู้ จะสวมเกราะ มีดาบ และขึ้นม้าไปที่คามาคุระ. โทกิยะริกล่าวว่า ข้าต้องการตรวจสอบว่าจริงใจต่อคำสัญญาหรือไม่ ข้าจะคืนที่ดินให้เจ้ากลับ. จากนั้นเขาได้บอกว่าจะมอบพื้นที่ในอุเมดะ ซากุไร และมัตสึอิเดะให้กับสามี สามียิ้มออกมา ขณะเดียวกันผู้ที่เคยเยาะเย้ยเขาก็มองด้วยสายตาที่อิจฉา.
