สรุป
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าลึก มีกวางที่แปลกประหลาดมาก ตัวหนึ่ง มันมีเขาทองคำและขนที่ประดับด้วยห้าสี กวางตัวนี้มักเป็นกังวลว่าตนจะถูกจับเพราะขนและเขาที่สวยงาม จึงอาศัยอยู่ในป่าลึกโดยแยกตัวออกจากเพื่อนๆ เพื่อไม่ให้ใครเห็น เพื่อนเพียงคนเดียวของมันคืออีกา
วันหนึ่ง กวางลงมาตามภูเขาเพื่อหาอาหาร เป็นวันที่สดชื่นหลังจากฝนตกหนัก น้ำในแม่น้ำนองขึ้นและไหลเชี่ยวกราก กวางลงไปที่แม่น้ำและเตรียมจะดื่มน้ำ ขณะนั้นเอง เสียงร้องขอความช่วยเหลือก็ดังขึ้นว่า ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
ใครกัน? กวางมองไปรอบๆ มันเห็นชายคนหนึ่งถูกพัดพาไปในกระแสน้ำ เขาจับกิ่งไม้ไว้ได้ แต่กิ่งไม้มันหัก ทำให้เขาถูกพัดไปเรื่อยๆ เขาจะจมน้ำ
กวางกระโจนลงไปในน้ำ ลูกศรชายคนนี้ขึ้นหลังของมันและว่ายน้ำอย่างสุดแรงกล้า จนในที่สุดก็ถึงฝั่ง กวางกางขาของมันและโน้มตัวต่ำลงเพื่อให้ชายคนนั้นลงไปบนหญ้า ชายคนนั้นฟื้นคืนสติและรู้ว่ากวางที่อยู่ตรงหน้าช่วยเขาไว้
กวาง, ขอบใจที่ช่วยเหลือฉันในขณะที่ฉันกำลังจมน้ำ เธอเป็นผู้มีพระคุณของชีวิตฉัน ฉันจะไม่มีทางลืมเธอเลย ฉันจะขอบคุณเธออย่างไรดี? ชายคนนั้นพูดด้วยเสียงที่ไม่ค่อยมีชีวิตชีวา
ไม่ต้องการอะไรเลย การช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยากเป็นสิ่งที่ควรทำ แต่ฉันมีคำขอเดียว ขอให้เธออย่าบอกเรื่องนี้กับใคร ฉันได้ยินมาว่ามนุษย์ก็โลภและปรารถนาสิ่งที่ต้องการทุกอย่าง ถ้าคนรู้จักฉัน พวกเขาจะมาที่นี่และจับฉันไปขายขนและเขา ชายคนนั้นพยักหน้าและตอบว่า ฉันสัญญา เธอเป็นผู้มีพระคุณชีวิตของฉัน ฉันจะรักษาสัญญาอย่างแน่นอน
หนึ่งเดือนต่อมา ภรรยาของเจ้าเมืองในเขตนี้ได้ฝันประหลาด และได้เล่าเรื่องราวในฝันให้เจ้าเมืองฟัง ในความฝัน ฉันอยู่ในป่า แล้วกวางที่มีขนห้าสีก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าฉันและโค้งตัวให้ฉัน
ภรรยาเอ๋ย ความฝันที่เจ้าหมายถึงมักเป็นความจริงเสมอ ต้องมีสิ่งมีชีวิตที่เป็นกวางห้าสีอยู่ในเขตนี้แน่ๆ ให้ข้าราชการที่อยู่ในบริเวณนี้ออกตามหากวางนั้น
เจ้าเมืองจึงได้ตั้งป้ายประกาศในพื้นที่ว่า หากใครรู้เกี่ยวกับกวางห้าสี ขอให้เข้ามาแจ้ง จะมอบรางวัลให้กับผู้ที่ให้ข้อมูล
