สรุป
ในอดีต เมืองเกียวโตทางด้านทิศใต้มีประตูใหญ่มากที่ชื่อว่า ราชโชโมน
ที่ด้านบนของประตูมีห้องใหญ่ และมีบันไดที่แคบและผุโทรมที่เชื่อมไปยังห้องนั้นอยู่ด้านข้างของประตู
แต่ผู้ที่รู้หรือสังเกตเห็นบันไดนั้นมีเพียงไม่กี่คน และแม้จะสังเกตเห็นก็ไม่มีใครคิดจะปีนขึ้นไป
มันดูมืดมนและน่าขนลุก
วันหนึ่ง ผู้ชายคนหนึ่งจากต่างจังหวัดที่จนตรอกได้เดินทางมาที่เมืองเกียวโตเพื่อขโมยของมีค่า
เขายืนนิ่งอยู่บนถนนซูจูกะ (ซึ่งเป็นถนนใหญ่ที่วิ่งผ่านกลางเมืองเกียวโตจากเหนือถึงใต้) และคอยเฝ้าสังเกต
ยังสว่างอยู่เลย ยังมีเวลาอีกนานก่อนที่จะมืด
เมื่อคิดอย่างนั้น เขาจึงเริ่มมองหาที่หลบซ่อน ขณะที่เขากำลังจะเดินผ่านประตู เขาก็เผอิญเห็นบันไดที่อยู่สูงขึ้นไป
เขาสนใจว่าบันไดนั้นเชื่อมต่อไปที่ไหน เขาจึงค่อย ๆ ปีนขึ้นไปอย่างระมัดระวัง และเมื่อเปิดประตูออกไป ก็ได้กลิ่นมรณะโชยมาและความมืดก็แผ่ซ่านอยู่
ที่มุมมืด มีแสงของเทียนส่องสว่าง และใกล้ ๆ แสงนั้นมีศพของหญิงสาว ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีศพอื่น ๆ อีกมากมาย!
ในขณะนั้น เขารู้สึกถึงการเคลื่อนไหวอะไรบางอย่าง เมื่อหันไปพบหญิงชรา ผมขาวนั่งข้างศพของผู้หญิง ถือก้อนผมในมือหนึ่งข้าง
และกำลังดึงผมยาวดำของศพออกทีละเส้น เขารู้สึกตกใจมาก
ยายคนนี้เป็นปีศาจหรือผีหรือเปล่า... ฉันจะทำให้เธอตกใจและเปิดเผยตัวตนของเธอ
เขาค่อย ๆ เปิดประตูและดึงดาบออกแล้ววิ่งเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็วและตะโกนเสียงดัง
เธอคือใคร? มาทำอะไรที่นี่
หญิงชราตกใจและคลานไปที่เท้าของเขา
ท่านนี้คือผู้ที่ข้ารับใช้เมื่อวันก่อน ท่านเสียชีวิตเมื่อวานนี้ แต่ไม่มีใครมาไว้อาลัย ข้า不得ไม่ต้องนำท่านมาที่นี่
ทำไมถึงดึงผมออก?
ผมยาวสวยสีนิล นึกขึ้นได้ว่ามันสามารถทำเป็นวิกที่มีคุณภาพ ถ้าข้าขาย ข้าจะมีรายได้บ้าง จึงขอให้ท่านอภัย ข้าขอเพียงชีวิตเท่านั้น หญิงชราร้องขอ
ถ้าอย่างนั้นก็ให้ผมและเสื้อผ้าของเจ้านายของเธอมาด้วย แล้วข้าจะช่วยเธอ
หญิงชราสั่นเทาแล้วทำการดึงเสื้อผ้าจากศพออกมาแล้วส่งให้กับขโมย
ขโมยพูดอย่างเย็นชา
ต้องเป็นของเธอด้วย
หญิงชราถอดเสื้อผ้าออก
ให้ผมด้วย อย่าขี้เกียจ!
ขโมยเริ่มใส่ของที่ขโมยได้ลงในถุงใหญ่และพูดว่า
อยู่เฉย ๆ อย่าเคลื่อนไหว มิฉะนั้นเธออาจไม่มีชีวิตอยู่
เขาแบกถุงขึ้นไหล่แล้วลงบันไดหายไปในฝูงคน
หญิงชรานอนอยู่ในห้องมืด ด้วยเสื้อคลุมและผ้าคาดเอว เหมือนเป็นหนึ่งในศพหลายสิบศพที่นอนอยู่บนพื้น
นิทานสมัยก่อน เป็นเรื่องราวในสมัยเฮอันตอนปลาย โดยทุกเรื่องราวจะเริ่มต้นด้วย ในอดีต และจึงได้ชื่อเรื่องนี้ว่าเช่นนั้น
เรื่องนี้มีทั้งหมด 1059 เรื่อง และ ราชโชโมน เป็นหนึ่งในนั้น
