Samenvatting
Er was eens een luie kat genaamd Felix, die in een vrolijk huisje woonde met zijn baasje, Sophie. Felix bracht zijn dagen het liefst door met slapen in de zon, terwijl Sophie druk bezig was met het huishouden. Ondanks zijn gemakzuchtige levensstijl, had Felix altijd een mening over hoe Sophie dingen moest doen. “Sophie, je moet de vloer vegen! Kijk hoe vies het is!” riep hij soms vanuit zijn zachte mand.
Sophie, die Felix al te goed kende, begon op een dag te grinniken. “Felix,” zei ze, “misschien moet jij ook eens uit je mand komen en helpen!” Maar Felix draaide zich alleen maar om en knipperde met één oog. “Waarom zou ik? Ik heb dit prachtige uitzicht en ik ben comfortabel. Jij vindt het leuk om te werken, toch?” Sophie schudde haar hoofd en besloot om een lesje te geven aan de luie kat.
Diezelfde middag organiseerde Sophie een grote schoonmaak. Ze maakte het hele huis schoon met vrolijke muziek op de achtergrond. Terwijl ze bezig was, besloot ze om Felix te negeren en gewoon door te gaan met haar werk. Plotseling merkte Felix dat alles anders was; het huis was stil zonder Sophies gezang en de muziek. Verbaasd kwam hij uit zijn mand en zag dat Sophie, nu alleen, een beetje verdrietig leek.
“Wat is er aan de hand, Sophie?” vroeg Felix, nog steeds lui maar met een vleugje bezorgdheid. Sophie antwoordde: “Ik had gehoopt dat jij me zou helpen, maar je lag daar maar te slapen. Nu heb ik alles zelf moeten doen.” Felix keek naar de rommel om hen heen en voelde zich een beetje schuldig. Hij wist dat het tijd was om zelf aan de slag te gaan. Met een diepe zucht stond hij op, strekte zich uit en zei: “Oké, oké, ik zal helpen! Maar eerst... mag ik even een dutje doen?” Sophie lachte en merkte dat zelfs een luie kat af en toe moet leren dat samenwerken belangrijk is. En zo begon Felix, met een beetje tegenzin, zijn eerste schoonmaakavontuur!
