
De legende dat een leeuw zijn pasgeboren jong in een diepe vallei duwt en alleen de jongen opvoedt die zelf weer omhoog kan klimmen, dient als metafoor voor het laten lijden van je kind om zijn vaardigheden te testen en het streng op te voeden.

In een wanhopige situatie waarin er geen andere weg lijkt dan te sterven, toch een pad naar leven zoeken.

Als je leeft, had je misschien mooie dingen kunnen zien, maar als je dood bent, kan dat niet. De doden hebben het meest te verliezen.

Als je het weet, maak je je zorgen, word je boos of verdrietig, maar als je het niet weet, kun je zoals een Boeddha zijn, onverschillig en kalm.

Als men de staat van onverschilligheid en leegte bereikt, voelt men zelfs de hitte van vuur niet meer, wat betekent dat men elke pijn kan doorstaan met de juiste gemoedstoestand.

Als geduld te vergelijken is met een boom, dan kan het worden gezegd dat het een boom is die geld oplevert. Als je geduldig en hard werkt, zul je uiteindelijk succes hebben en rijkdom verwerven.

Als men gezond is, vergeet men het geloof, maar op het sterfbed reciteert men gebeden en houdt men zich vast aan Boeddha.

Het is niet mogelijk om de onschuld van de doden te bewijzen, zelfs als hen onterecht een misdaad wordt toegeschreven.

Omdat mensen op latere leeftijd soms lijden door onwetendheid, is het belangrijk om in je jonge jaren hard te studeren.

Wanneer iemand de waarheid aanwijst, is het ongepast om boos te zijn op die persoon. Het feit is nu eenmaal zo, dus dat kan niet anders.