Samenvatting
Het Verhaal van Kikker en de Waterdruppels
In een vredig moeras woonde Kikker, een vrolijke en zorgeloze kikker die altijd met een glimlach rondhuppelde. Op een dag besloten de andere dieren in het moeras om hem een lesje te leren. Ze waren het zat dat Kikker altijd alles negeerde wat ze zeiden, alsof hun woorden op hem afketsten als waterdruppels op een gladde lelieblad.
De dieren verzonnen een plan. Ze zouden Kikker in een gesprek proberen te betrekken en hem waarschuwen voor de gevaren van het moeras. Maar Kikker, die altijd optimistisch was, lachte alleen maar en zei: "Wat maakt het uit? Ik ben de koning van dit moeras! Geen druppel kan mij deren!" De dieren schudden hun hoofd, wetende dat Kikker vaak de risico's vergat.
Op een dag, terwijl Kikker vol vertrouwen rondsprong, kwam hij een grote plas tegen, vol met schitterende waterdruppels. Geïntrigeerd sprong hij erop af en begon te spelen. Maar de plassen waren dieper dan hij dacht. Terwijl Kikker zich vermaakte, gleed hij uit en viel met een plons in het water. Zijn vrolijke gezang verwisselde met een verraste kwaak.
Tot zijn verbazing merkte Kikker dat hij helemaal geen angst had. De waterdruppels om hem heen maakten hem alleen maar blij. "Kijk," zei hij lachend tegen de andere dieren die zich ongelovig aan de rand verzamelden, "zelfs als ik nat word, blijf ik gewoon glimlachen! Water kan me niets doen!" Met deze woorden hopte Kikker uit het water en dit keer, met een knipoog, besloot hij dat het misschien toch goed was om naar zijn vrienden te luisteren, ook al bleef hij trots de vrolijke Kikker die hij altijd was.
