Samenvatting
De Jacht op de Twee Konijnen
Er was eens een man genaamd Jan, die altijd op zoek was naar de snelste manier om rijk te worden. Op een dag hoorde hij van een legendarisch konijn dat in het bos leefde. Dit konijn zou goud kunnen geven aan degene die het ving. Jan besloot dat hij niet één, maar twee konijnen tegelijk wilde vangen: het gouden konijn en het beroemde 'geluk' konijn.
Met zijn net in de hand, begaf Jan zich naar het bos. Maar in plaats van zich te concentreren op één konijn, zat hij te zwoegen om beide tegelijk te vangen. Terwijl hij naar het gouden konijn sprong, schrok hij het geluk konijn weg. Dit gebeurde opnieuw en opnieuw: hij rende van het ene konijn naar het andere, als een hond die zijn staart probeert te vangen. Uiteindelijk had hij helemaal geen konijn gevangen, maar slechts een paar takken die hij per ongeluk in zijn net had gevangen.
Frustrated, besloot Jan het anders aan te pakken. "Als ik nu alleen het gouden konijn achtervolg, zal ik rijk worden!" Denkend dat hij de les had geleerd, richtte hij zich volledig op het gouden konijn. Maar het geluk konijn, dat slim en ondeugend was, kwam op hem af en begon te dansen om hem te verleiden. Jan kon zijn ogen niet van het konijn afhouden, wat resulteerde in hem struikelen over een steen en met zijn gezicht in de modder te vallen.
Na deze rampzalige dag zat Jan in de modder en besefte hij dat hij geen van beide konijnen had gevangen, maar wel een uitstekende moddermasker had. "Twee konijnen najagen blijkt alleen maar modder te veroorzaken," grinnikte hij en met een gniffel bedacht hij dat soms helemaal niets vangen, zelfs beter kan zijn dan tevergeefs jagen. En zo ging hij, modderig maar wijs, terug naar huis met het besef dat je soms beter één ding goed kunt doen dan met twee dingen te stuntelen.
