สรุป
ในอดีตมีพ่อค้าเศรษฐีคนหนึ่งในเมืองแห่งหนึ่ง เขามีความมั่งคั่งมหาศาล แต่รู้จักในฐานะคนที่เย็นชาต่อผู้คนรอบข้าง และคิดแต่ผลประโยชน์ของตนเอง วันหนึ่งเขาไปเยี่ยมราบี (ผู้นำศาสนายิว) ในท้องถิ่นและถามว่า คนที่ร่ำรวยที่แท้จริงคือใคร ราบีให้เขายืนอยู่หน้าต่างและมองออกไปข้างนอก คุณเห็นอะไรบ้าง? ราบีถาม จากนั้นพ่อค้าตอบว่า เห็นคนเดินอยู่บนถนน หลังจากนั้นราบีให้เขายืนอยู่หน้ากระจกและถามว่า ตอนนี้คุณเห็นอะไร? พ่อค้าตอบว่า เห็นตัวเอง ราบียิ้มและพูดว่า ทั้งหน้าต่างและกระจกทำจากกระจกเดียวกัน แต่กระจกนั้นมีการเคลือบด้วยเงิน ทำให้คุณเห็นแต่ตัวเอง คนที่ร่ำรวยที่แท้จริงคือคนที่สามารถมองเห็นโลกภายนอกและยื่นมือช่วยเหลือผู้คนได้
บทเรียน
บทเรียนของเรื่องนี้คือ ความมั่งคั่งที่แท้จริงไม่อยู่ที่เงินหรือทรัพย์สินทางวัตถุ แต่อยู่ที่ความคิดถึงและช่วยเหลือผู้อื่น ไม่ควรมองแต่เรื่องของตนเอง แต่ควรมีส่วนร่วมในการทำให้ผู้คนรอบข้างมีความสุข โดยการแบ่งปันจะทำให้จิตใจมีความมั่งคั่ง ผู้ที่เป็นเศรษฐีที่แท้จริงคือผู้ที่พบความสุขในการให้และสามารถกระทำเพื่อผู้อื่น
เรื่องราวข้างต้นเป็นเพียงการสร้างสรรค์ที่มีธีมทั่วไป หากคุณสนใจเรื่องราวแท้จริงจากทัลมุด คุณสามารถอ้างอิงจากการแปลและหนังสืออธิบายต่างๆ ได้
