สรุป
ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีชายหนุ่มชื่อว่า นนท์ เขาเป็นคนใจดีและรักดนตรีมาก เขามักจะเล่นดนตรีเพื่อให้ความสุขแก่คนในหมู่บ้าน อย่างไรก็ตาม มีน้ำใจที่แปลกประหลาด นั่นคือ เขาชอบเล่นดนตรีให้กับควายของเขา ชื่อว่า ทองคำ ทุกวันหลังจากทำงานเสร็จ เขาจะนั่งเล่นพิณและร้องเพลงให้ทองคำฟัง
วันหนึ่ง นนท์คิดว่า ถ้าทองคำสามารถฟังดนตรีได้ แล้วทำไมเขาจะไม่ลองเล่นให้คนอื่นในหมู่บ้านฟังด้วย? เขาจึงตั้งใจจัดงานเทศกาลดนตรี เพื่อเชิญชวนคนทั้งหมู่บ้านมาร่วมชมการแสดงดนตรีที่เขาจัดขึ้น ทันทีที่ถึงวันเทศกาล ชาวบ้านมากมายก็มารวมตัวกัน และนนท์ก็นั่งลงพร้อมพิณอันโปรดของเขา
นนท์เริ่มเล่นดนตรีและร้องเพลง แต่ทว่า ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่สนใจ เขาเห็นว่าทองคำยังนั่งอยู่ฟังสงบ แม้ว่าคนจะไม่ใส่ใจ แต่ควายกลับฟังอย่างตั้งใจ ชาวบ้านต่างพูดว่า มันไม่มีประโยชน์ที่จะเล่นดนตรีให้กับคนที่ไม่สนใจ เพื่อให้เหมือนน้ำตาลใส่ในเหนียว นนท์รู้สึกผิดหวังมาก แต่ทองคำยังทำให้เขามีกำลังใจอยู่
วันต่อมา นนท์ตัดสินใจจะเล่นดนตรีให้ทองคำฟังต่อไป เพราะเขาพบว่า ในความรักที่เขามีต่อดนตรีและทองคำ มันทำให้เขาทุกข์น้อยลงเมื่อเห็นควายของเขามีความสุข ทุกๆ วันเขาจะใช้เวลาเล่นดนตรีในทุ่งหญ้า และในหัวใจเขารู้สึกมีความสุขเหมือนว่าเขาได้เล่นให้กับโลกใบนี้ แม้ว่าจะไม่มีใครฟัง แต่นั่นก็ยังเป็นสิ่งที่มีค่าในใจเขาเสมอ
