สรุป
ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีชายหนุ่มชื่อว่า ขจร เขาเป็นคนที่ขยันทำงาน แต่ชีวิตของเขากลับเต็มไปด้วยความลำบาก ขจรทำงานในฟาร์มและพยายามอย่างหนัก แต่ก็เห็นเหมือนว่าโชคชะตาไม่เคยเข้าข้างเขาเลย วันหนึ่ง เขาถูกเจ้าของฟาร์มไล่ออกเพราะเหตุผลที่ไม่เป็นธรรม ขจรรู้สึกสิ้นหวังและไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป
ในขณะที่เขานั่งอยู่ที่ท้องถนน น้ำตาไหลออกมาจากดวงตา เขาได้พบกับชายชราใบหน้าซูบเซียว แต่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ชายชราเดินเข้ามาหาขจรและถามว่า ทำไมเจ้าถึงนั่งอยู่ที่นี่ดูเศร้าหมองเช่นนี้? ขจรเล่าเรื่องราวของเขาให้ชายชราฟัง ชายชราฟังแล้วยิ้มและพูดว่า อย่าเพิ่งหมดหวังในชีวิต เพราะมีคนจะมาช่วยเจ้าเสมอ
ชายชรานั้นได้พาเขาไปรู้จักกับเพื่อนของเขาที่เป็นเจ้าของร้านขายของเล็ก ๆ ขจรได้รับโอกาสทำงานที่นั่นและค่อย ๆ สร้างชีวิตใหม่ขึ้นมา ชีวิตเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ ขจรมีอิสระในการทำงานและทำเงินได้ มีเพื่อน ๆ ที่ดีคอยช่วยเหลือเขา ขจรรู้สึกขอบคุณชายชราที่ช่วยเขาพบเส้นทางใหม่ในชีวิต
ในที่สุด ขจรเรียนรู้ว่าชีวิตนั้นมีขึ้นมีลง ไม่ว่าเขาจะเจอความลำบากอย่างไรก็ตาม จะมีโอกาสใหม่ ๆ รออยู่เสมอ 捨てる神あれば拾う神あり จึงเป็นบทเรียนที่เขาจดจำ เพราะแม้จะถูกทอดทิ้ง แต่ก็ยังมีคนที่เต็มใจยื่นมือช่วยเหลือเสมอ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เขามีกำลังใจที่จะสู้ต่อไปในชีวิต.



