สรุป
ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีหญิงสาวชื่อว่า นุ่น ซึ่งเป็นคนที่พูดคุยเก่งมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร เธอก็สามารถตำหนิหรือตำหนิเพื่อนๆ ได้อย่างคล่องแคล่ว จนเพื่อนๆ เริ่มรู้สึกว่าชีวิตประจำวันเริ่มเฝ้ารอคำพูดของนุ่นด้วยความเบื่อหน่าย
วันหนึ่ง ในงานเทศกาล นุ่นได้ยินข่าวเกี่ยวกับการแข่งขันการพูดที่จัดขึ้นในหมู่บ้าน เธอตื่นเต้นมากและคิดว่าถ้าเธอชนะ จะแสดงความสามารถให้ทุกคนเห็น เมื่อถึงวันแข่งขัน นุ่นขึ้นไปบนเวทีด้วยความมั่นใจ เธอเริ่มพูดเกี่ยวกับทุกอย่างตั้งแต่การทำอาหารจนถึงธรรมชาติ แต่เมื่อเธอเปิดปากพูด ทุกคนกลับเริ่มรู้สึกชาชินและเบื่อหน่าย
หลังจากที่นุ่นพูดจบเพียงไม่นาน ผู้เข้าร่วมแข่งขันคนอื่นๆ ก็เริ่มขึ้นไปและพูดด้วยความรู้ลึกซึ้งเกี่ยวกับหัวข้อที่ถูกถาม ทั้งนี้ทำให้ผู้ชมเริ่มลืมเรื่องของนุ่น และหันมาฟังผู้แข่งท่านอื่นๆ อย่างตั้งใจ นุ่นเริ่มรู้ว่าบางครั้งการพูดมากเกินไปโดยไม่มีเนื้อหาสาระ อาจทำให้เธอหลุดจากความสนใจไป
เมื่อการแข่งขันจบลง นุ่นไม่ชนะ แต่เธอได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญ นั่นคือ การพูดเกี่ยวกับบางสิ่งที่มีคุณค่าและมีสาระ ย่อมทำให้คนฟังสนใจมากกว่าการพูดเล่นๆ เธอจึงตัดสินใจตั้งใจเรียนรู้และพัฒนาเพิ่มขึ้น เพื่อที่จะไม่เป็น ถังเปล่า ที่ส่งเสียงดังแต่ไร้ซึ่งเนื้อหาอีกต่อไป
