สรุป
ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีชายคนหนึ่งชื่อว่า ต๋อง เขาเป็นคนไม่ค่อยสนใจเรื่องศาสนา หรือการไหว้พระ ซึ่งเขามักจะใช้ชีวิตไปวันๆ โดยไม่เคยคิดถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาก่อน แต่เมื่อใดที่เขามีปัญหา เขาจะหันไปขอความช่วยเหลือจากพระพุทธรูปที่ตั้งอยู่ตรงกลางหมู่บ้าน
วันหนึ่ง ต๋องต้องเผชิญกับปัญหาใหญ่ เมื่อเขาซื้อหวยไปหลายใบ แต่ดันไม่มีเลขที่ออกเลย เขารู้สึกสิ้นหวัง และไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ในขณะที่เขานั่งเศร้าอยู่ที่บ้าน เขามองไปที่พระพุทธรูปที่เขาเคยเดินผ่าน แต่ไม่เคยสนใจ จนในที่สุด ต๋องตัดสินใจไปขอพร ซึ่งเขาก็พูดด้วยเสียงออดอ้อนว่า ถ้าท่านช่วยให้ฉันถูกหวยในงวดนี้ ฉันจะมานั่งทำบุญทุกเดือนเลย
หลังจากที่ต๋องได้ขอพรผ่านไปไม่กี่วัน วันหวยออกก็มาถึง แต่เขาก็ยังไม่ถูกรางวัลในครั้งนี้ ทำให้เขารู้สึกผิดหวังมากยิ่งขึ้น เขากลับไปที่พระพุทธรูป พร้อมพูดอย่างโมโหว่า ทำไมท่านไม่ช่วยฉัน? ฉันจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว! เขาโกรธจนลืมว่าเขาเคยตั้งใจจะทำบุญเป็นประจำ
แต่ชาวบ้านกลับมองเห็นการกระทำของต๋องด้วยความขบขัน พวกเขาพูดกันว่าคำพูดของเขากลายเป็นตัวอย่างของ เมื่อทุกอย่างดีอยู่ เราไม่ได้นึกถึงพระเจ้า แต่พอเกิดปัญหาก็หันหน้าไปขอความช่วยเหลือ เรื่องนี้แสดงให้เห็นว่า การมีศรัทธาไม่ควรจะเป็นเพียงในเวลาที่เราต้องการเท่านั้น แต่ควรเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่เราต้องรักษาไว้ตลอดไป
