สรุป
วันหนึ่ง กระต่ายและเต่าตัดสินใจที่จะจัดการแข่งขันกัน กระต่ายมั่นใจในความเร็วของตนและดูถูกเต่า เขาตอบว่า เธอช้ามาก ไม่มีทางที่จะชนะการแข่งขันแบบนี้ได้ เต่าตอบกลับอย่างเงียบๆ ว่า ความเร็วนั้นไม่ใช่สิ่งเดียวที่นำไปสู่ชัยชนะ การเดินหน้าต่อไปโดยไม่ยอมแพ้จนสุดท้ายคือสิ่งที่สำคัญ โดยที่ทั้งคู่ยืนเรียงกันที่เส้นเริ่มต้น
เมื่อมีสัญญาณการแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น กระต่ายวิ่งแซงเต่าไปในทันที ด้วยความเร็วที่สูงมาก กระต่ายจึงรู้สึกผ่อนคลายและตัดสินใจที่จะนอนหลับพักข้างทาง ขณะที่เต่าก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง เขาไม่เคยหยุดพัก แม้จะช้าแต่เขาก็มั่นใจว่าสามารถไปถึงเส้นชัยได้
สักพักเมื่อกระต่ายตื่นขึ้นมา เขาก็เห็นว่าเต่าใกล้จะถึงเส้นชัยแล้ว จึงตกใจและรีบวิ่งไป แต่ก็สายเกินไปแล้ว เต่าผ่านเส้นชัยเป็นคนแรกและคว้าชัยชนะไป
บทเรียนจากเรื่องนี้คือ ผู้ชนะไม่ได้ขึ้นอยู่กับความเร็วเท่านั้น แต่ยังขึ้นอยู่กับความอดทนและความพยายาม การระมัดระวังและรักษาจังหวะของตนเองไปเรื่อยๆ จะนำไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ความมั่นใจเกินไปของกระต่ายและจิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้ของเต่าได้กำหนดผลการแข่งขัน เรื่องราวนี้สอนให้เรารู้ถึงความสำคัญของการไม่ยอมแพ้
