Samenvatting
Op een zomerse dag, badend in zonnestralen, wandelde de vader Hendrik samen met zijn zoon Sven door het park in Ginza. Plotseling viel hun oog op een bijzonder glinsterend en vreemd wezen. Al snel bleek dat dit wezen de befaamde 'rijke' Nihon Ookanemochi was. Hendrik ving hem onmiddellijk en nam hem mee naar huis als een verjaardagsgeschenk voor Sven. Moeder Marijke, hoewel enigszins verbaasd, stemde toe het dier te houden toen zij zag hoe blij Sven was.
Maar de Nihon Ookanemochi had een opmerkelijke eigenschap. Hij accepteerde absoluut niets anders dan servies en ingrediënten die in Ginza waren aangeschaft. Dag in dag uit trok het gezin door de exclusieve boetieks en speciaalzaken van Ginza om aan zijn eisen te voldoen. In de loop van de tijd raakte Sven steeds meer gehecht aan het wezen en begon hij een oprechte vriendschap met hem te voelen.
Op een avond, terwijl het gezin zoals gebruikelijk rond een tafel met zorgvuldig geselecteerde ingrediënten uit Ginza zat, begon plotseling een zachte gloed op de rug van de Nihon Ookanemochi te verschijnen. Op dat moment hield iedereen de adem in. Omhuld door het licht veranderde hij langzaam van gedaante en onthulde hij de uitstraling van een ooit stijlvolle heer. Uiteindelijk bleek dat hij afstamde van een familie die al generaties lang de traditie en trots van Ginza in ere houdt, en dat hij door een vloek in een wild wezen was veranderd.
Met zijn transformatie sprak hij kalm: "Mijn merkwaardige kieskeurigheid was een beproeving om mijn verloren oorspronkelijke glans te herwinnen." Het gezin was diep geraakt en voelde medeleven voor zijn eenzaamheid en trots. Ten slotte zei hij: "Nu ben ik eindelijk vrij," en verdween hij in het nachtelijke Ginza. Het gezin bleef achter met de stille herinnering aan die bizarre, weemoedige maar warme zomerdagen.
