Samenvatting
Er was eens een prinses die een gouden bal in een vijver liet vallen en verdrietig was. Op dat moment kwam er een kikker die, in ruil voor het terugbrengen van de bal, de prinses vroeg om vrienden te worden. De prinses ging met tegenzin akkoord, en de kikker haalde de bal terug. Echter, de prinses was niet blij met het idee dat de kikker haar vriend zou worden en liet hem achter terwijl ze op weg naar het paleis was.
Later kwam de kikker naar de prinses toe en vroeg haar om haar belofte na te komen. De prinses nodigde de kikker met tegenzin uit in het paleis, maar had grote weerstand tegen het idee om met hem te eten. Toch bleef de kikker vriendelijk naar de prinses.
Op een avond, toen de prinses de kikker iets toewierp om haar belofte in te lossen, viel de betovering weg en bleek hij eigenlijk een knappe prins te zijn. De oprechte eerlijkheid en vriendschap van de prinses redde de prins. De prins bedankte de prinses en ze trouwden.
De moraal van dit verhaal is dat je anderen niet moet beoordelen op uiterlijk of eerste indrukken. Ware schoonheid en waarde liggen van binnen en het tonen van vriendelijkheid en oprechtheid is het belangrijkst. Daarnaast benadrukt het het belang van het nakomen van beloften en de moed om anderen te omarmen, zelfs in moeilijke tijden. In menselijke relaties ontstaan ware banden door elkaar te begrijpen.
