Samenvatting
In een dorp was er een klein meisje. Ze droeg altijd een rode cape met een capuchon, daarom werd ze "Roodkapje" genoemd. Op een dag vroeg haar moeder haar om snoepjes naar haar grootmoeder te brengen. Onderweg moest Roodkapje door het bos, maar haar moeder had haar gewaarschuwd niet met vreemden te praten.
In het bos ontmoette Roodkapje een sluwe wolf. De wolf wist Roodkapje te vertellen waar het huis van haar grootmoeder was en ging er snel naartoe. Eenmaal aangekomen at de wolf de grootmoeder op en legde zich in bed in haar kleren.
Roodkapje arriveerde onschuldig bij het huis van haar grootmoeder en vond de "grootmoeder" in bed vreemd. Ze vroeg: "Waarom heb je zulke grote ogen?" De wolf antwoordde: "Zodat ik jou beter kan zien." Vervolgens vroeg ze: "Waarom heb je zulke grote oren?" en de wolf antwoordde: "Zodat ik jouw stem beter kan horen." Tot slot vroeg ze: "Waarom heb je zulke grote tanden?" waarop de wolf zei: "Omdat ik jou ga opeten!" En uit angst slikte de wolf Roodkapje door.
Maar gelukkig hoorde een jager die toevallig voorbij kwam een belgeluid vanuit het huis. Toen hij naar binnen ging, opende hij de buik van de wolf en redde hij Roodkapje en haar grootmoeder. Ze ontsnapten samen uit de buik van de wolf en keerden veilig terug naar hun oude leven.
De les van dit verhaal is het belang van waakzaamheid tegenover vreemden. Het suggereert ook dat nieuwsgierigheid soms gevaar kan opleveren en benadrukt het belang van het opvolgen van de aanwijzingen van ouders.
