สรุป
ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีเด็กหนุ่มชื่อว่า “แจ๊ค” แจ๊คเป็นเด็กขี้เล่นและมีความสุขเสมอ แต่เขาก็เป็นเด็กที่ไม่ค่อยอยากทำงานเองเท่าไหร่ แจ๊คมักจะอยู่บ้านและขอเงินจากพ่อแม่เพื่อใช้จ่ายในการเล่นเกมและซื้อขนม
วันหนึ่ง แจ๊คได้ยินเพื่อนๆ คุยกันถึงการออกไปทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาเงินใช้เอง เขารู้สึกอิจฉาเพื่อนๆ ที่มีเงินใช้จ่ายตามใจตัวเอง แต่เมื่อคิดถึงการออกไปทำงาน แจ๊คก็รู้สึกกลัวและไม่อยากเบียดเบียนเวลาการเล่นของเขา เขาจึงตัดสินใจที่จะทำหน้าที่ “เด็กเกาะ” ต่อไป
แต่แล้ว วันหนึ่ง เมื่อแจ๊คเห็นผู้ใหญ่ในหมู่บ้านทำงานหนักเพื่อให้ชีวิตดีขึ้น เขาเริ่มรู้สึกผิดที่ตัวเองยังคงอยู่เฉยๆ และไม่ช่วยพ่อแม่ แจ๊คเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า “ถ้าฉันยังคงอยู่แบบนี้ ฉันจะเป็น ‘คนเกาะ’ ไปตลอดชีวิตหรือเปล่า?”
จากวันนั้น แจ๊คเริ่มตั้งใจที่จะหางานทำเล็กๆ และช่วยพ่อแม่ในบ้าน เขาหาเงินจากการตัดหญ้าและทำความสะอาดบ้านเพื่อนบ้าน ปรากฏว่าเขาไม่เพียงแต่ได้เงินมาใช้จ่ายเอง แต่ยังได้ความพอใจจากการช่วยคนอื่นอีกด้วย แจ๊คจึงตระหนักว่า การออกไปทำงานทำให้เขามีความสุขมากกว่าการนั่งอยู่เฉยๆ และเริ่มเป็นเด็กที่ไม่ใช่ “เกาะพ่อแม่” แล้ว!
