สรุป
ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ถูกล้อมรอบด้วยป่าไม้หนาทึบ มีตำนานว่ามีวิญญาณในป่าสงบที่กินคนที่หลงเข้าไปในป่า ไม่นานนัก จะมีอยู่ครอบครัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านนี้ พวกเขาใช้ชีวิตแบบธรรมดา แต่มีคนหนึ่งในครอบครัวนี้ที่ไม่เคยพอใจ เขาชื่อว่า “นรินทร์” เขามักคิดถึงความร่ำรวยและอำนาจอยู่เสมอ
ในคืนหนึ่ง นรินทร์ถูกเรียกให้เข้าไปในป่าใหญ่เพื่อหาโชคลาภ ตามตำนานเขาได้ยินเสียงที่แผ่วเบา บอกให้เขาตามมา เขาติดตามเสียงนั้นไปเรื่อยๆ จนถึงที่ที่มีแสงสว่างวาบ มีลักษณะคล้ายกับปราสาทแห่งความฝัน นรินทร์รู้สึกตื่นเต้น แต่ทันใดนั้น เสียงเหล่านั้นกลับกลายเป็นเสียงหัวเราะที่น่าสยดสยอง
“เธอจะมีทุกสิ่งที่เธอปรารถนา แต่มีราคาที่สูงมาก” เสียงในป่าดังขึ้น นรินทร์ตกลงและได้ของขวัญที่ไม่คาดคิด กลายเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในหมู่บ้าน แต่สิ่งที่เขาได้รับคือต้องหลอกล่อคนอื่นให้เข้าไปในป่าจนกลายเป็นอาหารของวิญญาณนั้น
วันแล้ววันเล่า นรินทร์ต้องดิ้นรนกับความรู้สึกผิดและความหวาดกลัว ในที่สุด เมื่อเขาไม่มีทางเลือก เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับวิญญาณ จนในคืนหนึ่ง เขากลับเข้าไปในป่าครั้งสุดท้ายและลดตัวถวายทุกสิ่งที่เขามีเพื่อปลดปล่อยตัวเอง แต่วิญญาณนั้นหัวเราะและกล่าวว่า “มนุษย์ไม่อาจใช้ชีวิตได้ด้วยเพียงสิ่งที่เห็น แต่จิตวิญญาณก็จำเป็นต้องมีการบูชาที่สูงส่ง” นรินทร์ได้เรียนรู้ว่าเงินทองและอำนาจไม่ได้มาสู่นิรันดร์ แต่ความสงบในใจเป็นสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่า
