สรุป
บทละคร: เสียงเล่าเรื่อง
ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง มีเด็กหนุ่มชื่อว่า เจมส์ เขาเป็นคนที่มีจินตนาการกว้างไกลและชอบฟังเรื่องราวจากผู้ใหญ่ในหมู่บ้าน วันหนึ่ง เขาได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ สวนสวรรค์ ที่อยู่บนเขาสูง หูของเขาอ้าขึ้นเมื่อได้ยินว่าใครก็ตามที่ไปถึงที่นั่นจะพบกับดอกไม้สวยงามและผลไม้ที่อร่อยจนไม่อยากกลับบ้าน
เจมส์ตัดสินใจที่จะออกเดินทางไปยังสวนสวรรค์ โดยไม่รอช้าที่จะบอกเพื่อน ๆ ว่าเขาจะไปที่นั่นเพื่อหาโชคลาภและความสุขเช่นเดียวกับที่ได้ยินมา แต่เพื่อนของเขามักจะเตือนเขาว่า อย่าลืมว่าเรื่องที่ได้ยินอาจแตกต่างจากสิ่งที่เห็น แต่เจมส์ไม่ฟัง คิดว่ามันเป็นแค่คำเตือนทั่วไป
เมื่อเจมส์ถึงสวนสวรรค์ เขาได้พบกับทัศนียภาพที่สวยงามตามที่ได้ยิน แต่ทว่าเขากลับต้องเจอกับความจริงที่แตกต่างออกไป สวนสวรรค์เต็มไปด้วยแมลงและหนามที่เชื้อเชิญให้เขาหลีกหนี ก่อนที่เขาจะเลือกกินผลไม้ ก็ถูกแมลงกัดทันที และเสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ ในหมู่บ้านก็ทำให้เขารู้ว่าเขาควรจะฟังคำเตือนมากกว่านี้
ในที่สุด เจมส์กลับบ้านด้วยความรู้สึกผิดหวัง ไม่ใช่เพราะสวนสวรรค์ไม่สวย แต่เป็นเพราะเขาไม่ได้รับรู้ถึงสิ่งที่แท้จริงจากคำบอกเล่ามาก่อน สอนเขาให้รู้ว่าการฟังมักจะไม่เหมือนกับการเห็น และเค่แค่พยายามที่จะประเมินสิ่งต่าง ๆ ด้วยความเป็นจริงจะดีกว่า.
