สรุป
ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีชายชื่อว่านายสมที่ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย เขามักจะบอกกับเพื่อนๆ ว่า ไม่รู้คือหลวงพ่อ และเชื่อมั่นว่าชีวิตจะสงบสุขถ้าไม่รู้เรื่องดีๆ หรือเรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัว
วันหนึ่ง นายสมได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับการถูกโจรกรรมในหมู่บ้าน แต่เขาเลือกที่จะไม่สนใจ เพราะคิดว่าถ้าไม่รู้ก็จะไม่ต้องวิตกกังวล เขายังคงนั่งอ่านหนังสือการ์ตูนอย่างมีความสุข ทั้งๆ ที่เพื่อนบ้านต่างตกใจกลัวกับข่าวโจรกรรม
ในคืนที่โจรเข้ามาในหมู่บ้าน นายสมไม่รู้เลยว่าโจรกำลังมุ่งหน้าเข้าหาเขา เขายังคงนั่งอ่านการ์ตูนข้างโต๊ะข้าว และยิ้มแย้มแจ่มใส ในขณะที่เพื่อนบ้านตื่นเต้นและรีบปิดประตูบ้าน นายสมกลับไม่สนใจเหตุการณ์นั้นเลยสักนิด
สุดท้าย เมื่อเจ้าโจรเข้ามาที่บ้านของนายสม เขาก็ได้พบกับนายสมที่ยังไม่รู้ว่าเขากำลังตกอยู่ในอันตราย นายสมหันมาถามโจรแบบสบายใจว่า ท่านมีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า? ทำให้โจรอึ้งไปและคิดว่าตัวของเขานั้นไม่แข็งแรงพอที่จะแก้ไขสถานการณ์นี้ นายสมจึงเป็นผู้ที่โชคดีในความไม่รู้ แต่การใช้ชีวิตแบบนี้อาจไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเสมอไป.
