สรุป
บทที่หนึ่ง: ความรุนแรงประจำวัน
เรื่องราวเริ่มต้นจากมุมมองของอเล็กซ์ เดอราจูเย็นวัย 19 ปี ซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มเยาวชนที่เรียกว่า "โดรอก" ในสังคมที่หลังสงครามทำลายล้างไปแล้ว พวกเขาชอบที่จะเดินเล่นในเมืองในยามค่ำคืน ฟังเพลง และทำความรุนแรงแบบไม่มีเป้าหมาย การใช้ภาษาของพวกเขาเรียกว่า "นอดสัทต์" ซึ่งเป็นสแลงที่ยากจะเข้าใจสำหรับผู้อื่น
อเล็กซ์และเพื่อนร่วมกลุ่มมักจะขโมยของ ทำลายทรัพย์สิน และทำร้ายผู้คนเพื่อความสนุกสนาน แต่แอลเล็กซ์มักจะเป็นผู้นำและรับผิดชอบต่อการกระทำของตน พฤติกรรมที่รุนแรงของเขาทำให้เพื่อนๆ กลัวและบางคนวิจารณ์ว่าเขาเป็นคนบ้า
บทที่สอง: การจับกุมและการลงโทษ
คืนหนึ่ง แอลเล็กซ์กับเพื่อนๆ ไปที่คลับบนตึกสูง แต่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น พวกเขาทำร้ายเจ้าของคลับและลูกค้าคนอื่นๆ นำไปสู่ความวุ่นวาย แอลเล็กซ์ถูกตำรวจจับกุมและนำไปสู่การพิจารณาคดีในศาล
ในการพิจารณาคดี อาชญากรรมของแอลเล็กซ์ถูกนำเสนออย่างละเอียดและถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามต่อสังคม เขาถูกตัดสินโทษอย่างหนักและถูกจำคุกในเรือนจำ
บทที่สาม: การผ่าตัดลุดวิโก
ชีวิตในเรือนจำเป็นอย่างหนักสำหรับแอลเล็กซ์ แต่รัฐบาลได้นำวิธีการบำบัดใหม่ "เทคนิคลุดวิโก" มาใช้เพื่อกำจัดพฤติกรรมอาชญากรรมของเขา นี่คือวิธีการที่ล้ำสมัยที่แทรกซึมลงไปในสมองของแอลเล็กซ์เพื่อลดแรงกระตุ้นแห่งความรุนแรง
แอลเล็กซ์ต้องรับการรักษานี้ ทำให้เขารู้สึกเกลียดความรุนแรงแบบอัตโนมัติ เขาไม่สามารถทำร้ายใครได้อีกต่อไปและสูญเสียเสรีภาพในการตัดสินใจ บุคลิกของเขากลายเป็นเหมือนนาฬิกากลไกที่ดูเป็นธรรมชาติแต่ถูกควบคุมภายใน
บทที่สี่: การกลับสู่สังคมและราคาที่ต้องจ่าย
หลังการรักษา แอลเล็กซ์กลับเข้าสู่สังคม แต่เขากลายเป็นคนที่ถูกแยกตัวออกจากเพื่อนเก่าและคนรอบข้าง เขาไม่สามารถตัดสินใจด้วยตัวเองและถูกตรวจสอบโดยสื่อใหม่และหน่วยงานรัฐบาล การสูญเสียเสรีภาพในการเลือกทำให้เขารู้สึกขัดแย้งและเหงา
เขาพบกับเพื่อนเก่าจากอดีต แต่ไม่สามารถควบคุมแรงกระตุ้นแห่งความรุนแรงได้อีกครั้งเนื่องจากผลของเทคนิคลุดวิโก ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานทางจิตใจ
บทที่ห้า: การกู้คืนเสรีภาพในการเลือก
ในฉากสุดท้าย แอลเล็กซ์ต่อสู้เพื่อกู้คืนเสรีภาพในการเลือกและความเป็นมนุษย์ เขาพยายามกลับมาใช้ความรุนแรงเพื่อหาแง่มุมของการมีคุณค่าในฐานะมนุษย์ แต่กลับเกิดความขัดแย้งกับสังคมและต้องเผชิญกับตัวตนของเขาเอง
บทสุดท้าย: การเป็นนาฬิกากลไกสีส้ม
สุดท้าย แอลเล็กซ์ได้เผชิญหน้ากับอดีตของเขาและพยายามหาทางออกจากการใช้ความรุนแรง "นาฬิกากลไกสีส้ม" เป็นสัญลักษณ์ของการเป็นคนที่ดูเหมือนสมบูรณ์แต่ภายในถูกควบคุมอย่างกลไก แอลเล็กซ์สามารถกลับมามีเสรีภาพในการเลือกและยืนยันถึงความเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง
