สรุป
ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีชายคนหนึ่งชื่อว่าสมชาย เขาเป็นคนรักการทำสวน แต่ก็มีนิสัยชอบบ่นและเกลียดคนในหมู่บ้านทุกคน สมชายมักคิดว่า คนอื่นไม่ดี ไม่เอาไหน และมักจะพูดอยู่เสมอว่า ทำไมต้องมีคนอื่นให้รำคาญใจ
วันหนึ่ง สมชายตัดสินใจที่จะปลูกดอกไม้ที่สวยงามที่สุดในหมู่บ้าน เขาหวังว่าถ้าดอกไม้ของเขาสวยที่สุด ทุกคนจะต้องชื่นชมและยอมรับในความสามารถของเขา แต่เมื่อดอกไม้เริ่มโตขึ้น กลับพบว่า มีนกมาบินมากินเมล็ดพันธุ์ที่เขาปลูก ทำให้เขาหงุดหงิดเป็นอย่างมาก สมชายจึงหาวิธีที่จะไล่นกออกไป
เขาตั้งเสียงระฆังใหญ่และสร้างตุ๊กตาหัวเราะขนาดใหญ่ไว้ที่สวน แต่กลับพบว่า คนในหมู่บ้านเริ่มหัวเราะและเรียกเขาว่า สมชายตัวตลก ทำให้เขาโกรธมากขึ้น แต่ในที่สุด สมชายเริ่มรับรู้ว่าความเกลียดชังและความโกรธของเขาได้ทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ตลกขบขันในสายตาของคนอื่น
ด้วยเหตุนี้ สมชายเริ่มตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง จากการเกลียดชังคนอื่น เขาหันมาสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและแบ่งปันความสุขในการทำสวนกับเพื่อนบ้าน ผลที่ได้คือ ดอกไม้ของสมชายบานสะพรั่ง และทุกคนในหมู่บ้านต่างก็หยุดพูดถึงเขาในทางลบ และกลับมาชมเชยสวนของเขา เขาได้เรียนรู้ว่า การเกลียดคนอื่นคือการเกลียดตัวเอง และตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขร่วมกับคนอื่นต่อไป
