Samenvatting
De monnik en de leerling
Er was eens een tempel aan de voet van de berg, waar een monnik en een leerling leefden. Op een dag zei de monnik tegen de leerling:
"Het is morgen de lente-equinox, dus ga een mooie bloem van de berg halen."
De leerling antwoordde: "Ik begrijp het" en kreeg drie kaarten van de monnik.
"Als je onderweg iets verschrikkelijks tegenkomt, zeg dan wat je wilt en gooi een van deze kaarten. Bijvoorbeeld, als je 'zee' zegt, verschijnt de zee. Terwijl je verbluft bent, kun je ontsnappen. Begrijp je?"
"Ik begrijp het."
De leerling vond een mooie bloem in de bergen, maar toen hij dieper de berg inging, werd het helemaal donker om hem heen. Na uren rondzwerven, zag hij eindelijk in de verte het licht van een huis.
"Ik ben gered, wat een geluk."
Hij klopte op de deur van het huis en riep: "Mag ik binnenkomen? Het is donker en ik ben verdwaald. Mag ik hier vannacht blijven?"
"Kom binnen."
Toen hij de deur opendeed, was daar een Yamanba (bergheks) bij de haard. "Kom binnen en warm je op. Sta daar niet te wachten, kom binnen."
De Yamanba was heel vriendelijk, maar de leerling had een vreselijk gevoel. De hele nacht bleef de Yamanba bij hem.
De leerling zei: "Ik moet plassen."
"Hou het pijn."
"Ik kan het niet meer ophouden."
"Nou, ga snel en kom terug. Als je wegloopt, zal ik je vangen en opeten." De Yamanba bond een touw om de taille van de leerling en hield de andere kant vast. De leerling trok stilletjes het touw los en bond het aan een pilaar van het toilet. Toen probeerde hij door een klein venster van het toilet naar buiten te ontsnappen, maar na een tijdje werd hij door de Yamanba betrapt.
"Ik ben boos. Ik ga je opeten," zei ze en begon hem achterna te rennen.
De leerling werd gevangen en herinnerde zich de drie kaarten. Hij gooide er een naar de Yamanba en zei:
"Een grote rivier. Een grote rivier."
Toen verscheen er een grote rivier tussen hen. De Yamanba gaf er echter niets om en bleef hem achtervolgen.
De leerling gooide de tweede kaart: "Een grote berg. Een grote berg."
Er verscheen een grote berg, maar de Yamanba achtervolgde hem nog steeds.
De leerling gooide de laatste kaart: "Een groot vuur. Een groot vuur."
Er verscheen een groot vuur, maar ook toen bleef de Yamanba hem achterna komen. De leerling bereikte eindelijk de tempel en schreeuwde:
"Monnik! Help me! De Yamanba achtervolgt me! Open de deur!"
De monnik antwoordde langzaam: "Wacht. Maak je niet zo druk. Ik zal de deur openen nadat je naar het toilet bent geweest."
"Snel! Ze komt binnen! Open de deur!" De leerling raakte in paniek.
Uiteindelijk opende de monnik de deur en duwde de leerling in de put. "Monnik. Waar is het kind? Hij is het huis binnengekomen."
"Ik heb het niet gezien."
"Ik heb het gezien."
"Ik heb het niet gezien."
"Zoek gerust overal."
De Yamanba zocht door de tempel maar kon de leerling niet vinden. Als laatste keek ze in de put en zag haar eigen reflectie.
"Ik heb je gevonden." De Yamanba sprong in de put.
De monnik deed een groot deksel op de put en plaatste een grote steen erop. De Yamanba kon nooit meer uit de put komen en verloor daar haar leven.
En ze leefden nog lang en gelukkig.
