Samenvatting
Drie reizigers waren op weg naar de Ise Jingu. Ze hadden dagenlang van Edo gelopen en kwamen aan in een onbekende stad. Ze besloten te overnachten in een herberg in die stad.
Bij het avondeten kregen ze heerlijke dumplings voorgeschoteld die ze nog nooit eerder hadden gezien. De volgende ochtend, toen ze wakker werden, waren ze tot hun verbazing paarden geworden.
"Wauw, wat is er in hemelsnaam aan de hand?" zei een van de paarden. Op dat moment kwam de eigenaar van de herberg binnen, samen met een onbekende man. De man was een paardenhandelaar.
"Wat een mooi paard," zei de handelaar terwijl hij geld aan de eigenaar van de herberg gaf. De drie paarden werden door de handelaar naar buiten geleid. Ze werden verkocht aan een rijke koopman, die de paarden zware lasten liet dragen.
"Wat zwaar," "Ik ben moe," "Dit is moeilijk," zeiden de paarden, maar mensen konden het niet horen. Ze moesten de hele dag werken en kregen alleen de restjes te eten.
Op een avond hoorden de paarden mensen praten die voorbij kwamen. "Laten we vandaag de verhaalvertelling over paarden gaan zien!" zei een van de paarden. "Vroeger gingen we daar vaak naartoe toen we mensen waren. Vandaag gaan ze ons verhaal vertellen. Zullen we gaan kijken?"
"Ik heb er geen interesse in," zei een ander paard. "Ik ook niet," zei de derde. Maar het paard dat van theater hield, ontsnapte stiekem met hulp van zijn vrienden uit de stal en luisterde achter het podium naar het stuk.
De verteller zei: "Er is een dijk in het veld. Daaromheen bloeien de pampasgras en er is gestreept pampasgras. Het paard dat dat eet, zal weer een mens worden." Toen het paard dit hoorde, begon het van blijdschap te zoeken naar de dijk.
Enkele dagen later vond het eindelijk het gestreepte pampasgras. Het at het meteen en kon weer als mens verschijnen. Hoewel het blij was, vergat het zijn vrienden die nog steeds paarden waren niet. Het verzamelde pampasgras en ging terug naar zijn vrienden, die ook weer mensen werden.
"Wat zullen we nu doen?" vroeg een van hen. "Laten we eerst wraak nemen op de eigenaar van die herberg. Hij serveert elke dag vreemde dingen en verandert zijn gasten in paarden." zei een ander. "Dat klinkt goed," zei de laatste.
De drie sluipen de herberg binnen en vonden de beruchte dumplings. "Dit is het probleem. Hoeveel mensen zijn paarden geworden na het eten van deze dumplings?" zeiden ze. Vervolgens namen ze het mee naar de bakker en lieten het tot rijstkoekjes maken.
Die avond gingen ze weer naar de herberg en zeiden tegen de eigenaar: "Dit is een souvenir uit Ise. Wilt u er een hapje van nemen?" De eigenaar zei: "Oh, het ziet er lekker uit. Het is echt lekker," en op het moment dat hij begon te eten, werd hij ook een paard.
"Het spijt me. Ik zal nooit meer zoiets doen. Vergeef me alsjeblieft," blaatte het paard, maar er was niemand die de woorden van het paard kon begrijpen.
