Samenvatting
Er was eens een zeer populaire acteur. Hij werd "de beste acteur van het land" genoemd, en zijn voorstellingen trokken veel publiek dat geld naar hem gooide. Zijn faam werd bekend, niet alleen in deze wereld, maar ook in het hiernamaals.
Maar op een dag werd hij ziek en stierf de acteur. Nu liep hij alleen op de weg naar het hiernamaals. Halverwege splitste de weg zich in tweeën, een brede weg en een smalle weg. Terwijl hij nadacht over welke weg hij moest nemen, wilde hij naar het paradijs gaan. Aan de kant van de weg stond een Jizō.
"Jizōsan, welke weg leidt naar het paradijs?" vroeg hij, maar de Jizō glimlachte alleen. Na even nadenken besloot hij dat "de brede weg is waar veel mensen gaan" en koos hij ervoor om de brede weg te volgen. Helaas bereikte hij de ingang van de hel.
"Wat is dit? Betekent dit dat er meer slechten zijn dan goeden?" dacht hij, en toen hij zich wilde omdraaien, werd hij roepend tegengehouden. "Kom hier," zei de luxe geklede Yama, die bij de ingang van de hel zat. Van de angst viel de acteur op de grond.
"Jij hebt mensen bedrogen en geld verdiend. Je gaat naar de hel," zei Yama. De acteur kon zich van de schrik niet bewegen. Toen gebaarde Yama vriendelijk en zei, "Kom dichterbij." De acteur naderde angstig.
"Ik heb nog nooit een echte voorstelling gezien. Ik wil dat je hier voor mij optreedt. Als je goed acteert, stuur ik je naar het paradijs," zei Yama. De acteur was erg blij. "Schiet op," zei Yama, maar de acteur antwoordde: "Ik kan dat niet op zo'n laag niveau."
"Wat dan?" vroeg Yama. "Ik wil op een hoge plek optreden," zei de acteur, waarop Yama antwoordde: "Dan moet je hier optreden." "Maar ik kan dat niet in dit witte kostuum," pleitte de acteur weer. "Wat heb je nodig?" vroeg Yama. "Ik wil optreden in een luxe kostuum zoals dat van jou," antwoordde hij.
"Zo dan, gebruik mijn kostuum," zei Yama en trok zijn kostuum uit. Ze wisselden kostuums en plaatsen. De acteur in het luxueuze kostuum trad prachtig op vanaf de hoge plek, terwijl Yama in het witte kostuum onderaan toekeek.
Yama zei trillend: "Prachtig. Maar dit dunne witte kostuum is koud. Maak het snel af." De acteur bewoog zijn handen en benen en bleef prachtig, met een lage stem, optreden. "Zoals verwacht van de beste acteur van het land," juichte Yama, helemaal in vervoering.
Toen trok de acteur het zwaard van Yama en riep: "Rode demon, blauwe demon, kom hier! Hier is iemand die beweegt en mensen bedriegt om geld te verdienen. Neem hem mee naar de hel!"
De demonen renden naar voren en grepen Yama vast. "Maak geen lawaai. Struggle niet," zei een demon. "Wat doe je! Ik ben de grote Yama!" schreeuwde Yama, "Wat een ongehoorzaamheid om mijn naam te gebruiken. Neem hem onmiddellijk mee naar de hel!" zei de acteur.
"Dat ben ik. Heb je mijn stem vergeten, de stem van de grote Yama?" zei Yama, waarop de demonen zeiden: "Wat een geweldige acteur, die dezelfde stem spreekt als Yama," en zij gooiden de acteur in de brandende grote ketel van de hel.
Zo volgde de acteur Yama op, en dankzij Yama konden de dorpelingen naar het paradijs gaan.
