Samenvatting
Er was eens een jonge man die verlangde naar een gezin en altijd zei: "Ik wil samen zijn met een vrolijk en hardwerkend meisje." Zijn wens kwam uit toen hij via een buurman iemand ontmoette en met haar trouwde. Zijn vrouw had altijd een glimlach op haar gezicht en werkte elke dag hard. De man was heel gelukkig met haar en ze leefden gelukkig samen gedurende 13 jaar.
Op een dag zei zijn vrouw tegen hem: "Morgen is de dertiende herdenking van mijn overleden vader, mag ik dan een paar dagen vrijnemens?" De man antwoordde: "Natuurlijk. Je bent sinds je hierheen kwam nooit meer naar je ouderlijk huis teruggekeerd, dus ga maar 2 of 3 dagen ontspannen." Maar de man dacht plotseling: "Waar komt mijn vrouw eigenlijk vandaan? Ik heb nog nooit iets gehoord over haar familie of haar kindertijd."
De volgende ochtend verliet zijn vrouw het huis en ging naar haar ouderlijk huis. De man volgde haar in het geheim. "Waar ga je naartoe? Hier is alleen maar rijstveld," vroeg hij. Na een tijdje kwamen ze aan in het midden van het rijstveld. Toen hoorde hij het gekwetter van kikkers vanuit verschillende hoeken. Zijn vrouw stopte, maakte een salto en veranderde in een kikker, waarna ze het rijstveld in sprong. De man was verbijsterd en ging op de rand van het rijstveld zitten. Hij pakte een steen en gooide deze naar het rijstveld. Even was het er doodstil. De man rende in paniek terug naar huis.
Die avond kwam zijn vrouw weer thuis. "Is de herdenking goed verlopen?" vroeg de man. Haar antwoord was: "Er is iets vreselijks gebeurd tijdens de herdenking. Er viel een steen uit de lucht en raakte het hoofd van de monnik, waardoor hij zich verwondde en de herdenking uitgesteld moest worden." "Die steen heb ik gegooid," bekende de man. Zijn vrouw kreeg een wat verdrietige uitdrukking en zei dat, waarna ze weer een salto maakte, en opnieuw een kikker werd, om nooit meer terug te keren.
