Samenvatting
Er was eens een oude vrouw die in de rivier aan het wassen was, toen ze een grote perzik vond. Uit deze perzik werd een kind geboren dat "Momotaro" werd genoemd. Momotaro groeide op en ging naar het eiland van de demonen, waar hij met zijn vrienden, een hond, een aap en een fazant, de schatten van de dorpsbewoners terughaalde van de demonen. Later werd Momotaro een held en ging hij in de hoofdstad werken. Echter, de oude man en vrouw werden steeds hebzuchtiger door de schatten die Momotaro had meegebracht.
Op een dag vond de oude man een grote pruim in de bergen, waaruit een baby tevoorschijn kwam. Het kind werd "Ritaro" genoemd. Ritaro groeide op en de oude man dacht erover na om opnieuw schatten mee te laten brengen. De oude man en vrouw zeiden tegen Ritaro dat hij naar het eiland van de demonen moest gaan, maar Ritaro hield niet van conflicten en zei niet meteen dat hij zou gaan.
De oude man bleef aandringen dat Ritaro moest gaan, en uiteindelijk besloot Ritaro te vertrekken na het eten van de door de oude vrouw gemaakte rijstballen. Onderweg ontmoette Ritaro de hond, de aap en de fazant, maar zij herinnerden zich dat ze voor Momotaro hadden gewerkt en zeiden dat ze niet van plan waren om hem te helpen. Uiteindelijk moest Ritaro alleen naar het eiland van de demonen gaan.
Toen Ritaro op het eiland van de demonen aankwam, had hij honger en was hij moe. Toen vond hij een boom met zoete vruchten en begon hij de lekkere vruchten één voor één te eten. Toen verscheen er een mooi meisje met hoorns. Haar naam was "Anzu".
Anzu vertelde Ritaro dat als hij de vruchten at, hij ook hoorns op zijn hoofd zou krijgen, en Ritaro was verrast. Ze vertelde hem dat demonen oorspronkelijk gewone mensen waren, maar dat ze de demonen gedaante hadden aangenomen door die vruchten te eten. Ritaro hoorde het verhaal van Momotaro die het eiland van de demonen had aangevallen en vertelde Anzu dat zijn broer die Momotaro was.
Anzu vertelde hoe zij als demonen behandeld werden, en Ritaro besefte dat hij en zijn broer Momotaro vijanden waren. Ritaro begon de demonen niet meer als schurken te zien, maar als vriendelijke mensen. Hij was niet van plan om naar huis terug te keren en wenste samen met Anzu en de demonen op dit eiland te leven.
Ritaro werd door Anzu geaccepteerd, en de twee werden verliefd. Zo leefde Ritaro gelukkig op het eiland van de demonen.
