Samenvatting
Er was eens, op een lente dag, dat een kraai veel geld leende aan de zon. Maar zelfs nadat de termijn was verstreken, gaf de zon het geld niet terug.
De kraai werd bezorgd en vroeg: "Zon, kunt u het geld alstublieft teruggeven?"
De zon keek tussen de wolken door en antwoordde: "Wacht nog even, ik zal het zeker teruggeven."
Zelfs in de herfst ging de kraai weer naar de zon. "Zon, ik wil graag mijn geld terug."
De zon, die zich achter de regen verstopte, zei: "Wacht nog even, ik zal het zeker teruggeven."
Toen kwam de koude winter en begon het te sneeuwen. De kraai kon het niet langer uithouden en vloog naar de zon. "Zon, geef me alsjeblieft mijn geld terug!"
Echter, de zon gaf het nog steeds niet terug. "Kane kaese. Ka・ka・・." De kraai bleef dat voortdurend roepen terwijl hij door de lucht vloog. "Kane kaese. Ka・ka・・."
Desondanks gaf de zon het geld niet terug. De kraai was wanhopig en dacht na over wat hij moest doen.
