Samenvatting
Er was eens, in de oude tijd, geloofden mensen dat konijnen en vossen in staat waren om zich te veranderen en anderen te bedriegen. Maar in werkelijkheid wilden ze gewoon samen plezier hebben.
Op een dag waren de vos en de das aan het kletsen. De twee goede vrienden discussieerden over wie het beste kon veranderen. De vos zei: "Das, je bent echt heel goed in veranderen. Ik kan niet tegen jou op."
De das antwoordde bescheiden: "Dankjewel. Jij bent beter dan ik, vos. Soms ben ik echt verrast door jouw geweldige transformaties."
Toen stelde de vos voor: "Laten we een veranderd wedstrijdje houden."
De das vond het een leuk idee en stemde toe. De vos herinnerde zich dat de das vaak zijn lunch at voor het standbeeld van Jizo.
De volgende dag ging de das naar het standbeeld van Jizo met een rijstbal verpakt in een groot blad. Hij wierp de rijstbal als offer en vouwde zijn handen voor een gebed: "Ik hoop dat ik een goed idee krijg."
Nadat hij een tijdje had gebeden, keek hij op en zag dat de rijstbal verdwenen was. "Vreemd, waar is het heen gegaan?" dacht de das terwijl hij om zich heen keek.
"Nou, laat ik er nog een offeren." Hij wierp opnieuw een rijstbal als offer en bad. Maar toen hij zijn ogen opende, was het weer verdwenen.
"Wat is er aan de hand?" vroeg de das zich af en bood opnieuw een rijstbal aan. Dit keer keek hij met een halve oogopslag en zag dat Jizo glimlachte en de rijstbal begon te eten.
"Ah, vos, heb jij mijn rijstbal gegeten? Goed gedaan! Ik geef het op," gaf de das toe.
"Goed, nu wil ik jouw kunstjes zien," zei de vos.
De das vertelde dat de volgende dag de stoet van de prins zou passeren. De vos kon niet wachten op de komst van de stoet.
Al snel hoorde hij de stemmen roepen: "Daal neer! Daal neer!" De stoet van de prins kwam in zicht. De vos sprong opgewonden voor de draagstoel.
"Je hebt gewonnen, das! De stoet is perfect!" Maar op dat moment merkte een van de samurai's de vos op.
"Een vos! Pak hem!" De samurai's sprongen op de vos en vingen hem.
"Het is ik, das. Maak je niet druk. Ik heb verloren," zei hij, maar de samurai's begrepen hem niet. Het was immers een echte prinsenstoet.
