Samenvatting
Er was eens een boer die aan het werk was in een veld in de bergen, toen hij een libelle zag die verstrikt zat in een spinnenweb in het struikgewas. De boer zei vriendelijk: “Wat zielig. Ik ga je nu helpen.” En zo hielp hij de libelle.
De libelle dankte hem en vloog weg, terwijl de boer in het gras in slaap viel. Toen verscheen de libelle in zijn droom en hij droomde over “een droom om wijn te krijgen.”
Die nacht kwam de vrouw van de boer bezorgd naar hem toe om hem wakker te maken. “Word wakker! Je krijgt een verkoudheid!” Toen de boer over zijn droom vertelde, kwam er plotseling een zoete geur van wijn op. “Wat is dat?” vroeg hij zich af, terwijl hij de geur volgde en ontdekte dat er onder een grote steen een gouden bron ontsprong.
“Geweldig! Dit is fantastisch!” juichte de boer terwijl hij wijn in een bamboebuis deed. Op de terugweg zag hij iets glinsteren in de beek. “Dit is goud!” riep hij verrast en riep zijn vrouw. “Kijk! Laten we het goud uitgraven!”
Samen groeven ze ijverig het goud op en kochten met het goud grote vaten. En door de wijn uit de bron te verkopen in de stad, vergaarde de boer rijkdom, maar maakte zich zorgen omdat ze geen kinderen hadden. “Libelle, geef ons alsjeblieft een kind.”
Op een avond hoorde hij een geluid bij de deur. Toen zijn vrouw vroeg: “Wie is daar?”, stond er een schattig meisje voor de deur. “Ik ben verdwaald,” zei ze. De boer dacht dat de libelle zijn wens in vervulling had laten gaan.
Enkele dagen later, toen de boer hout ging halen, zag hij dat dieven het goud uit de beek aan het stelen waren. “Wat moet ik doen?” zei hij in paniek toen hij naar huis terugkeerde, en zijn dochter zei: “Maak je niet zo’n zorgen. Ik heb een goed plan.”
Zijn dochter deed rijst in een grote ketel en begon het in de beek te wassen. “Kijk! De beek is helemaal wit! De dieven kunnen niets zien,” zei ze vol zelfvertrouwen.
Toen de leider van de dieven zei: “Ik weet niet waar de bron van de wijn is. Laten we daarheen gaan,” nam het meisje een kruik met olie en ging de berg op.
Toen de dieven later bij de bron aankwamen, waren ze blij en zeiden: “Oh, wat een lekkere geur,” terwijl ze dichterbij kwamen en uitgleden en de vallei in rolden. “Waaah!” schreeuwden ze.
Nadat de dieven gevangen waren genomen, bedankte de boer zijn dochter. “Heel erg bedankt!” zei hij, en zijn dochter antwoordde met een glimlach: “Geen dank. Het is vanzelfsprekend voor een kind om zijn ouders te helpen.”
De boer bleef hard werken en werd uiteindelijk rijk. Zo leefde het boerengezin gelukkig. En ze leefden nog lang en gelukkig.
