Samenvatting
Er was eens een tijd dat de wasbeer snel over een plattelandsweg liep. Toen hij bij het rijstveld kwam, werd hij door iemand geroepen.
"Hey, wasbeer, waar ga je naartoe?"
De wasbeer was verrast en stopte. Toen zag hij dat de slak zich aan zijn voeten bevond.
"Ik ga naar de tempel in de stad om te bidden."
"Wauw, echt waar! Ik dacht er ook aan om te gaan. Wasbeer, zullen we een wedstrijd houden tot de torii?"
"Ik met jou, de slak, een wedstrijd houden? Hoe belachelijk." Terwijl hij dit zei, begon de wasbeer naar de stad te rennen. Maar de slak klampte zich goed vast aan de staart van de wasbeer.
De wasbeer rende steeds sneller en kwam bij de torii aan.
"Je bent laat," zei de slak terwijl hij nog steeds de staart vasthield.
"Wie is dat?" Toen de wasbeer zich omdraaide, botste zijn staart tegen de paal van de torii. De slak gleed erdoorheen, werd op de weg gesmeten en zijn schaal brak in stukken.
De wasbeer was verrast toen hij de slak aan de andere kant van de weg zag zitten.
"Ik was sneller! Ik heb zo hard gerend dat ik het warm kreeg en mijn schaal heb afgeworpen. Ik wacht al dertig minuten!"
Zo werden de wasbeer en de slak goede vrienden.
