Samenvatting
Er was eens een theehuis. De eigenaar was benieuwd naar de plek waar een prachtige dochter elke dag thee kwam kopen. Dus besloot hij op een dag haar te volgen.
Het meisje ging door het bos, over het veld, en kwam bij een prachtig huis. Ze klopte op de deur en zei: "Mag ik binnenkomen, alsjeblieft?" Ze opende de deur en liet de eigenaar binnen, en serveerde hem thee.
"Bedankt dat u hier bent, theehuiseigenaar. Geniet van uw thee en ontspan. Ik ga even weg, dus wacht hier een poosje alstublieft. Dit huis heeft nog twaalf andere kamers, maar wacht alstublieft in deze kamer. Zorg ervoor dat u niet in de andere kamers komt. Dan ga ik nu weg."
Als je wordt verteld dat je niet binnen mag, wordt je alleen maar nieuwsgieriger. De eigenaar opende stiekem de eerste kamer. In de kamer van Mutsuki (januari) waren er mensen die de tempel bezochten en kinderen die met omiki speelden en rijstcake aten.
Daarna opende hij stiekem de tweede kamer. Dit was de kamer van Kisaragi (februari), waar mensen bezig waren met het wegjagen van slechte demonen door bonen te werpen, en kinderen sneeuwpoppen maakten.
De derde kamer was de kamer van Yayoi (maart), waar mensen schattige poppen voor het Hina Matsuri aan het uitstallen waren, en kinderen die daarnaar keken, huilend waren.
De vierde kamer was de kamer van Uzuki (april), waar mensen onder de kersenboom dronken en zongen, en kinderen blij waren met de nieuwe schoolperiode.
De vijfde kamer was de kamer van Satsuki (mei), waar mensen koi-vlaggen ophingen voor het jongensfestival, en kinderen met de tops speelden.
De zesde kamer was de kamer van Minazuki (juni), waar mensen druk waren met het planten van rijst, en kinderen teru teru bozu maakten in de hoop op mooi weer.
De zevende kamer was de kamer van Fumizuki (juli), waar mensen vuurwerk keken en kinderen hun wensen op tanzaku-schrijfjes schreven.
De achtste kamer was de kamer van Hazuki (augustus), waar mensen bon odori dansten en kinderen in de rivier zwommen of waterval aten.
De negende kamer was de kamer van Nagatsuki (september), waar mensen druk waren met de rijstoogst, en kinderen kastanjes en peren aten.
De tiende kamer was de kamer van Kannazuki (oktober), waar de bomen in herfstkleuren waren en mensen zoete aardappelen bakten boven een vuur.
De elfde kamer was de kamer van Shimotsuki (november), waar mensen vissen vingen in de rivier, en waar een sneeuwbui begon.
De laatste kamer was de kamer van Shiwasu (december), waar mensen mochi aan het maken waren ter voorbereiding op het nieuwe jaar, en kinderen die samen in de kotatsu aan het kletsen waren.
Toen kwam het meisje terug en ze zag dat de eigenaar in de kamer aan het gluren was. Ze veranderde in een nachtegaal en vloog hoog de lucht in.
In werkelijkheid stond de eigenaar niet in het huis van het meisje, maar in een afgelegen berggebied ver van de bewoonde wereld.
