Samenvatting
Er was eens, diep in de bergen, een jonge houthakker die daar woonde.
Op een dag, terwijl hij in de buurt van een grote waterval een hoge boom aan het kappen was, liet hij zijn bijl in het watervalletje vallen. Op dat moment verscheen er iets groots als een rode steen op het wateroppervlak, en de houthakker raakte in paniek en wilde wegvlucht. Maar toen werd hij opgeroepen door een mooie stem.
“Jongeman, wacht even.”
Toen hij zich omdraaide, stond er een hemelse vrouw met de bijl op het water.
“Het spijt me dat ik je bijl heb laten vallen. Die is van mij,” zei de hemelse vrouw wijzend naar de bijl. “Dank je dat je me geholpen hebt. Ik ben een hemelse vrouw die al vele jaren bij deze waterval woont. Onlangs heeft een grote krab deze waterval leuk gevonden en is daar gaan wonen, maar hij was erg woest en angstaanjagend. Maar jouw bijl heeft de krab geraakt en de krab is gestorven. Voortaan kunnen we hier veilig en vredig leven. Als je iets wilt, zal ik je wens vervullen.”
De houthakker zei: “Ik heb een zieke vrouw thuis. Ik wil dat ze weer gezond wordt zoals vroeger.”
Toen gaf de hemelse vrouw de bijl terug aan de houthakker.
Toen hij thuis kwam, was de vrouw van de houthakker weer gezond en bezig met het voorbereiden van het avondeten. En ze leefden nog lang en gelukkig.
